Pancerium na facebook

Czołg średni Turan I


Na początku 1940 r. węgierscy wojskowi zainteresowali się czeskim czołgiem T-21. Ten czołg był podobnie jak inny wojskowy sprzęt został zarekwirowany przez Niemców. Węgierscy specjaliści wybrali ten czołg jako bazę do rozwoju czołgu średniego. Stronę niemiecką czołg T-21 nie zainteresował więc przekazano go Węgrom. Latem 1940 r. rozpoczęto testy poligonowe T-21 na terenie Węgier. W trakcie tych testów T-21 przejechał 800 km bez większych problemów technicznych. Po udanych testach czołg otrzymał indeks 40M oraz nazwę Turan.

Czołg T-21
Czołg T-21

W trakcie przygotowań do produkcji seryjnej, 40M został zmodyfikowany. Czołg wyposażono w nowy silnik i działo, pogrubiono opancerzenie, wymieniono optykę oraz radiostację. Te zmiany w konstrukcji czołgu przeprowadzono w firmie Manfred Weiss. Pierwsze zamówienie na 230 czołgów podpisano 19 września 1940 roku. Produkcje czołgów Turan rozłożono na kilka firm: Manfred Weiss – 70 czołgów, Magyar Vagon -70, MAVAG – 40 oraz Ganz – 50. Produkcja została przystopowana brakiem pełnej dokumentacji technicznej która została przekazana przez firmę Skoda dopiero w marcu 1941 roku. Pierwszy seryjny Turan został ukończony latem 1941 r. a na uzbrojenie nowe czołgi zaczęły wchodzić w maju 1942 roku.

Czołg Turan I przód
Czołg Turan I przód

Konstrukcja czołgu 40M była składana głównie za pomocą nitów. Grubość płyt pancernych kadłuba wynosiła do 50 mm, wieży do 60 mm. Działo 40 mm 41M 40/51 zostało skonstruowane przez firmę MAVAG na bazie działa 37 mm 37M. W wieży zamontowano CKM 34/40AM w jarzmie kulowym. Drugi CKM był montowany w przedniej części kadłuba, oba CKMy zostały wyposażone w masywne kołnierze pancerne. Czołg był wyposażony w sześć wizjerów peryskopowych oraz celownik peryskopowy. Do łączności używano radiostacji R/5a zamontowanej obok strzelca CKMu w przedniej części kadłuba. Jednostką napędową był silnik benzynowy Manfred-Veiss-Z o mocy 265 km. Czołg o masie 18,5 tony rozwijał prędkość maksymalna do 47 km/h. Zapas paliwa wynosił 265 litrów, co umożliwiało zasięg operacyjny na 165 km. Zawieszenie było analogiczne z czeskim odpowiednikiem składało się z ośmiu małych kół nośnych parowanych w dwóch karetkach na bok maszyny. Amortyzacja odbywała się za pomocą pół eliptycznych resor.

Czołg Turan I tył
Czołg Turan I tył

Również opracowano wersji dowódczą Turan PK. W tym czołgu poza radiostacja R/5a była montowana dodatkowa radiostacja R/4T. Pod koniec 1943 r. czołgi Turan wchodziły w skład 2-giej dywizji w ilości 120 maszyn, 1-sza dywizja pancerna miała 61 czołgów Turan a 1-sza dywizja kawaleryjska 56 czołgów tego typu. Dwa Turany weszły w skład 1-szej kompanii dział samobieżnych a kolejne 3 czołgi były używane w ramach szkolenia załóg. Wyprodukowano 285 czołgów Turan I.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Manfred-Veiss-Z o mocy 265 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
5-osobowa
Radiostacja:
R/5a
Zapas paliwa:
265 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty nitowane
Przednia płyta:
50 mm
Boczne płyty:
25 mm
Tyłna płyta:
25 mm
Górna płyta:
8 mm
Dołna płyta:
25 mm
Wieża/nadbudowa:
do 60 mm
Osiągi
Prędkość max:
47 km/h
Zasięg max:
165 km
Pokonywanie rowów:
2,20 m
Pokonywanie ścian:
0,8 m
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 40 mm 41M 40/51
Dodatkowe:
CKM 8 mm 34/40AM
Wyamiary/masa
Dlugość:
5,50 m
Szerokość:
2,44 m
Wysokość:
2,39 m
Masa:
18,5 t
***