Pancerium na facebook

MK V Covenanter


Czołg MK IV dysponował większa mocą ognia niż jego poprzednicy lecz w jego niezawodność pozostawiała wiele do życzenia. Do poprawianie tej sytuacji rozpoczęto pracę nad wersją rozwojową która ostatecznie stała się A13 Mk V Covenanter. Co ciekawe w tej konstrukcji zastosowano zawieszenie typu Christie. Czołg został uzbrojony w działo 2-pdr(40 mm) oraz jeden CKM. Opancerzenie miało grubość do 30 mm, konstrukcja była spawana lecz niektóre części były wciąż łączone za pomocą nitów . Znacznie zmniejszono wysokość pojazdu głownie za sprawą silnika nisko profilowego firmy Henry Meadows Ltd, który bez problemowo zmieścił się w niższej komorze napędowej.

Prototyp Mk V Covenanter
Prototyp Mk V Covenanter

Wieża również miała o wiele niższą sylwetka niż poprzednie konstrukcję. Zastosowanie spawu wywołało nie małą burzę wśród konserwatywnych wojskowych którzy uważali że nitowanie jest znacznie trwalsze od spawu. Pracę nad nowym czołgiem trwały w kilku firmach. Henry Meadows Ltd dostarczał silniki, Nuffield opracował konstrukcję wieży a firma LMS zajmowała się kadłubami oraz ostatecznym montażem czołgów. Ostatecznie schematy techniczne zostały zatwierdzone wiosną 1939 roku. Pierwsze prace nad produkcją seryjną ruszyły 17 kwietnia 1939 roku. Pierwsze zamówienie zostało złożone na sto czołgów Covenanter, co ciekawe do tego czasu nie był gotowy ani jeden prototyp. Dlatego postanowiono że pierwsze prototypy będą złożone razem z maszynami seryjnymi. We wrześniu 1939 r. do produkcji podłączyły się firmy English Electric Company oraz Leyland Motors a zamówienie zwiększono do 250 czołgów.

Wczesny Mk V Covenanter
Wczesny Mk V Covenanter

Po miesiącu firma LMS która była odpowiedzialna za produkcję oraz dostarczenie pierwszego prototypu nie oczekiwanie objawiła że nie będzie w stanie dotrzymać terminu w przypadku produkcji kadłubów spawanych ze względu na braki w personelu. Wymusiło to zastosowanie nitów co według wstępnych obliczeń zwiększało masę pojazdu o sto kg. Po za tym zrezygnowano z użycia kół ze stopu aluminium zamiast użyć koła stalowe co zwiększyło masę. Pierwszy prototyp czołgu Covennater został dostarczony na poligon doświadczalny 21 maja 1940 roku. Podczas pierwszych testów czołg osiągał prędkość max 60 km/h. Po przebiegu 1600 km czołg został zbadany pod kątem technicznym z pozytywnym wnioskiem. W Październiku prototyp został wysłany do firmy Thompson and Taylor at Brooklands gdzie zamontowano na nim eksperymentalną transmisję firmy Merrit-Brown. Nową transmisję planowano zastosować w późniejszych pojazdach seryjnych lecz do tego nie doszło. Drugi prototyp przybył na poligon w międzyczasie ale okazało się że ma wadliwy system chłodzenia silnika.

Późny Mk V Covenanter
Późny Mk V Covenanter

Poza standardowym uzbrojeniem na wieży można było montować CKM 7,7 mm Bren do ostrzału przeciwlotniczego. Ta instalacja mogła być złożona do skrzyni znajdującej się na wieży. Na wieży zamontowano dwa wizjery peryskopowe typu Mark IV. W przedniej części wieży znajdował się celownik optyczny na lewo od jarzma działa. W czołgach wczesnej produkcji na tylnej części kadłuba montowano zbiornik z woda pitną później przeniesiono go we wnętrze pojazdu. Kierowca-mechanik znajdował się w przedniej części kadłuba gdzie zamontowano wizjer peryskopowy oraz otwór do prowadzenia ognia z broni ręcznej. W skład podwozia wchodziły cztery duże koła nośne z gumowymi kołnierzami oraz dwa koła wiodące na bok czołgu. Zawieszenie zostało oparte na cylindrycznych sprężynach. Podczas produkcji seryjnej zbudowano 1771 czołgów Covenanter. Już w trakcie eksploatacji w warsztatach część czołgów otrzymało dodatkowe radiatory te czołgi otrzymały oznaczenie Covenanter II. Powstały wersję III oraz IV w których pracę ograniczyły się do zmian w komorze silnika. Pomimo udanej konstrukcji czołgu oraz dopracowywania czołgu, Mk V Covenanter był głównie używany do szkolenia załóg.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Meadows DAV 12-cylindrowy o mocy 300 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
4-osobowa
Radiostacja:
No. 19
Zapas paliwa:
320 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty nitowane
Przednia płyta:
14 mm
Boczne płyty:
12 mm
Tyłna płyta:
10 mm
Górna płyta:
7 mm
Dołna płyta:
7 mm
Wieża/nadbudowa:
do 20 mm
Osiągi
Prędkość max:
50 km/h
Zasięg max:
160 km
Pokonywanie rowów:
2,15 m
Pokonywanie ścian:
0,76 m
Kąt podjazdu:
30o
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 2-pdr(40 mm)
Dodatkowe:
CKM 7,92 mm Besa
Wyamiary/masa
Dlugość:
5,80 m
Szerokość:
2,61 m
Wysokość:
2,29 m
Masa:
18,3 t
***