Pancerium na facebook

Czołg ciężki TOG 1


Wielka Brytania nie dysponowała ciężkimi czołgami, tego typu pojazdy były czymś nowym. Około 6 tygodni po stracie projektu A20 rozpoczęto rozmowy nad wdrążenie kolejnego pojazdu. Sir Albert Stern niegdyś zasiadający w radzie komitetu lądowych pancerników zajmującego się min. wdrążeniem pierwszych czołgów w 1916 roku. Stern zebrał zespół specjalistów oraz wojskowych wizjonerów min. takie osobistości jak Sir Wiliam Tritton, Harry Ricardo oraz Sir Ernest Swinton. Sztab generalny pomimo małym zainteresowaniem projektem Sterna nie mógł lekceważyć takiej ekipy. Wkrótce utworzono komitet Special Vehicle Development Committe(SVDC) bardziej znany jako „The Old Gang – stara banda”. Pracę nad pierwszym czołgiem SVDC rozpoczęło w 1940 roku. Początkowo skonstruowano drewnianą makietę skali 1:1. Pierwszymi częściami które zamówiono były silnik diesla Paxman oraz gąsienice niklowo-stalowe podobne rozwiązania stosowano w pierwszych czołgach.

Prototyp TOG 1
Prototyp TOG 1

Dla sztabu generalnego było jasne że SVDC próbuje ożywić trupa i tak właśnie było. Według Sterna i jego kolegów rozwój czołgów od 1919 poszedł w złym kierunku, wojna pozycyjna miała znów powrócić i tylko oni byli wstanie dostarczyć odpowiedni czołg do walki. Kontrakt na budowę pierwszego prototypu podpisano z firmą William Foster & Co of Lincoln która min. produkowała pierwsze czołgi. Układ elektryczny miał być zbudowany przez Merz and McLellan lecz kontrakt poszedł do firmy English Electric Company. Przygotowana makieta bardzo przypominała czołgi z I Wojny Światowej, posiadała nawet sponsony które jednak nie zostały uwzględnione w prototypie który nazwano TOG -pierwsze litery od słów The Old Gang. Pojazd uzbrojono w haubicę 75 mm umiejscowioną w przedniej części kadłuba, dodatkowe uzbrojenie miały być montowane w wieży zapożyczonej od czołgu Matilda. Pancerz czołgu TOG miał wytrzymać trafienie przeciw pancernym pociskiem 47 mm. Podczas testów na bokach pojazdu montowano atrapy emitujące dodatkowe płyty pancerne 65 mm.

Prototyp TOG 1A
Prototyp TOG 1A

Pierwsze testy przeprowadzono bez pośrednio na terenie fabryki we wrześniu 1940 roku. Prototyp był daleko od ukończenia a jego waga pomimo nie pełnego uzbrojenia i opancerzenia przekroczyła 70 ton. Oficjalny pokaz odbył się w październiku 1940 r. lecz na nim zabrakło Wilsona który nie był w zbyt dobrej relacji ze Sternem. Pomimo rozpoczęcia II Wojny Światowej pracę nad TOGiem były nadal kontynuowane. Testy prowadzono do czerwca 1941 r. udało się wyeliminować problemy z rozczepianiem gąsienic lecz wciąż TOG był bardzo oporny w prowadzeniu głównie za sprawą bardzo długiej konstrukcji. Rozpoczęto pracę nad wyposażeniem czołgu w system hydrauliczny co potrwało aż do maja 1943 roku. Do tego czasu czołg zmienił nazwę na TOG 1A. Testy nowego układu hydraulicznego potrwały przez miesiąc po czym pojazd wrócił do fabryki gdzie pozostał do wiosny 1944 roku. Ostatecznie TOG 1A wysłano do Chobham, dalszy los tego pojazdu jest nie znany.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik diesla Paxman-Ricardo 12-cylindrowy o mocy 600 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
elektryczno-mechaniczna
Załoga:
8-osobowa
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane/nitowane
Przednia płyta:
62 mm
Boczne płyty:
62 mm
Tyłna płyta:
brak danych
Górna płyta:
25 mm
Dołna płyta:
13 mm
Wieża/nadbudowa:
do 62 mm
Osiągi
Prędkość max:
12 km/h
Zasięg max:
80 km
Pokonywanie rowów:
6,4 m
Pokonywanie ścian:
2,10 m
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
haubica 3-cal(76) mm
Dodatkowe:
brak danych
Wyamiary/masa
Dlugość:
10,13 m
Szerokość:
3,12 m
Wysokość:
brak danych
Masa:
70 t
***