Pancerium na facebook

Czołg średni M2A1


Testy czołgów M2 pokazały że jest zapotrzebowanie na lepsze opancerzenie oraz moc silnika w tego typu pojazdach. W modyfikacji zastosowano nową wieże z pochylonymi płytami pancernymi. Zastosowano nowy silnik Wright R975 EC2 o mocy 400 km. Przednie opancerzenie kadłuba było podniesione do 32 mm. Zmodyfikowany czołg otrzymał indeks M2A1. Przy masie 21,3 tony pojazd rozwijał prędkość maksymalną 42 km/h. Głównym uzbrojeniem pozostało zamontowane w wieży działo 37 mm którego jarzmo zostało dodatkowo opancerzone.

Makieta czołgu M2A1
Makieta czołgu M2A1

Również dodatkowe płyty pancerne otrzymał każdy z czterech sponsonów. System sterowania został wyposażony w hydrauliczne wspomaganie. Po mniejsze modyfikację wprowadzono w układzie napędowym, zawieszeniu oraz układzie paliwowym. Czołgi M2A1 miały zastąpić M2 na rok 1940. Lecz wydarzenia w Europie znacznie zmieniły plany produkcyjne. Użycie przez Niemców niezależnych oddziałów pancernych uświadomiło utworzenie podobnej taktyki w USA. Aczkolwiek początkowo miało zostać powołane tylko dwie niezależne dywizje pancerne oraz jeden batalion. Do tego dochodził fakt nie wystarczającej liczby samych czołgów. Z posiadanych na uzbrojeniu 400 czołgów jedynie 18 czołgów M2 mogło być uznanych za nowoczesne. Produkcja nowych lekkich czołgów M2A4 miała rozpocząć się w maju 1940 roku.

Pierwszy czołg średni M2A1
Pierwszy czołg średni M2A1

Pokonanie Polski i Francji przez Niemców oraz ewakuacji sił aliantów z Dunkierki pokazały że jest znaczne zapotrzebowanie na siły pancerne. W międzyczasie walki w Europie pokazały że Niemcy stosują w nowszych czołgach średnich działa 75 mm. Takie działa zostały uznane przez departament uzbrojenia(U.S. Army Ordnance Department) za przyszłościowe uzbrojenie które miało się również znaleźć w amerykańskich czołgach średnich. Jako że głównym uzbrojeniem M2A1 było działo 37 mm stał się on przestarzałym z dnia na dzień. Kontrakt na budowę M2A1 anulowano 28 września 1940 roku. Natomiast Chrysler miał wyprodukować 1000 nowych czołgów M3. Zastopowanie produkcji M2A1 nie skreśliło tego czołgu całkowicie. Otóż nadał był on potrzebny do ćwiczenia załóg gdyż M2A1 jak i M3 były dosyć podobnymi konstrukcjami. Mała seria M2A1 miała być zbudowana w Rock Island Arsenal. Kontrakt na produkcję zawierał 126 czołgów M2A1. Budowę tych pojazdów rozpoczęto w grudniu 1940 r. i kontynuowano do września 1941 roku. Lecz pod koniec produkcji kontrakt obcięto do 94 czołgów M2A1.

Dodatkowe opancerzenie czołgu M2A1
Dodatkowe opancerzenie czołgu M2A1

Czołgi M2 oraz M2A1 używano do celów treningowych jak i testów eksperymentalnego wyposażenia. Jedną z nowości testowanych na M2A1 było dodatkowe opancerzenie o grubości 76 mm zwiększające masę czołgu o 4318 kg. Takie opancerzenie było rekomendowane dla czołgów M3. Czołg M2A1 został uznany za przestarzały pod koniec 1942 roku.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Wright R975 EC2 o mocy 400 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
5-osobowa
Radiostacja:
SCR508
Zapas paliwa:
473 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty nitowane
Przednia płyta:
do 32 mm
Boczne płyty:
do 25 mm
Tyłna płyta:
brak danych
Górna płyta:
10 mm
Dołna płyta:
6 mm
Wieża/nadbudowa:
do 30 mm
Osiągi
Prędkość max:
42 km/h
Zasięg max:
200 km
Pokonywanie rowów:
2 m
Pokonywanie ścian:
0,60 m
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 37 mm M3
Dodatkowe:
8 CKMów 7,62 mm Browning
Wyamiary/masa
Dlugość:
5,38 m
Szerokość:
2,62 m
Wysokość:
2,74 m
Masa:
do 21,3 t
***