Pancerium na facebook

Czołg szturmowy T14


Zapotrzebowanie na bardziej opancerzone czołgi mogące brać udział w działaniach szturmowych zostało ostatecznie zauważone przez Aberdeen. Wymagania do nowego czołgu szturmowego ustalono 30 marca 1942 r. podczas konferencji pomiędzy Aberdeen a przedstawicielami strony brytyjskiej, co ciekawe armia USA nie przejawiała zainteresowania tym projektem. Kolejnym krokiem było ustanowienie produkcji prototypów. Brytyjczycy mieli zbudować swój pojazd na bazie czołgu Mark VIII Cruiser, natomiast strona amerykańska zadeklarowała budowę prototypu na bazie czołgu M4.

Pierwszy prototyp T14
Pierwszy prototyp T14

Po ukończeniu prac nad prototypami oba miały zostać przetestowane zarówno na terenie USA jak i Wielkiej Brytanii. W maju 1942 r. komitet ds. uzbrojenia USA utworzył specyfikację nowego pojazdu i oznaczył go jako czołg szturmowy T14. W tym czasie Aberdeen otrzymało wytyczny by przegotować wstępne szkice oraz drewnianą makietę czołgu. W czerwcu 1942 r. Aberdeen ukończyło prace projektowe dalsza część produkcyjna przeszła do firmy American Locomotive Company która miała zbudować dwa prototypy T14. Oba pojazdy pilotowe miały konstrukcję spawaną lecz istniał projekt z kadłubem odlewanym.

Testy T14 w Aberdeen
Testy T14 w Aberdeen

Początkowo jednostką napędową miał być silnik Ford GAZ V-8 który następnie miał być zastąpiony mocniejszym silnikiem Ford V-12. Lecz w prototypach użyto standardowych silników stosowanych w czołgach M4. Zastosowano poziome amortyzatory oraz szerokie gąsienice zastosowane również na ciężkim czołgu M6. Zawieszenie było częściowo chronione przez ekrany pancerne o grubości 13 mm. Górna część kadłuba miała grubość 50 mm, przednia płyta 101 mm pochylona o 30o. Wieża była odlewana dysponowała grubością od 50 do 100 mm pochylenie do 30 o. T14 został uzbrojony w działo 75 mm M3 z mocowaniem typu M34A1 tego typu instalację używano na czołgu M4. Również przygotowano plan instalacji haubicy 105 mm, działa 76 mm a nawet 90 mm.

Drugi prototyp T14
Drugi prototyp T14

Działo zostało sprzężone z CKM .30 Browning, drugi CKM mógł być montowany na wieżyczce obserwacyjnej dowódcy. Trzeci CKM znajdował się w przedniej części kadłuba i wokół niego było trochę zamieszani gdyż początkowo zamontowano CKM .50 następnie zredukowano do wersji .30 by następnie znów zamontować mocniejszy .50. Ostatecznie pozostał .50, w zaczepie mocującym zamontowano blokadę uniemożliwiająca montaż CKM .30. Przedni CKM był wyposażony w celownik teleskopowy. Pierwszy prototyp został dostarczony do Aberdeen latem 1943 r. po miesiącu przybył drugi prototyp. Czołg T14 ważył 47 ton i rozwijał prędkość 38 km/h. Po testach w Aberdeen okazało się że T14 potrzebuje dopracowania, konserwacja jak i obsługa czołgu była utrudniona z powodu źle rozplanowanej konstrukcji. Po nie udanych testach pierwszy prototyp wysłano do Fort Knox a drugi do Wielkiej Brytanii. Ostatecznie projekt T14 został anulowany w grudniu 1944 r. również zerwano kontrakt na budowę tych czołgów w firmie General American Transport Company. Aktualnie jeden z prototypów znajduje się w kolekcji brytyjskiego muzeum Bovington.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Continental R975 C4, 9-cylindrowy o mocy 400 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
5-osobowa
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
odlewana wieża, stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
101 mm
Boczne płyty:
brak danych
Tyłna płyta:
50 mm
Górna płyta:
19 mm
Dołna płyta:
19 mm
Wieża/nadbudowa:
do 101 mm
Osiągi
Prędkość max:
38 km/h
Zasięg max:
160 km
Pokonywanie rowów:
2,70 m
Pokonywanie ścian:
0,63 m
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 75 mm M3
Dodatkowe:
2 CKMy 7,62 mm Browning i

1 CKM 12,7 mm Browning
Wyamiary/masa
Dlugość:
6,19 m
Szerokość:
2,77 m
Wysokość:
3,21 m
Masa:
47 t
***