Pancerium na facebook

Czołg ciężki T29


Zastosowanie przez Niemców ciężkich czołgów Tiger I spowodowało co raz większe zainteresowanie amerykańskich wojskowych takim pojazdem. Rozwiązaniem czasowym okazał się czołg Pershing który tymczasowo został zaklasyfikowany jako czołg ciężki. Jednak Niemcy zaczęli stosować co raz lepiej opancerzone i uzbrojone pojazdy co wymagało zastosowania amerykańskiego odpowiednika. We wrześniu 1944 departament uzbrojenia wysunął program budowy eksperymentalnych czołgów ciężkich uzbrojonych w działa 105 mm, 120 mm lub nawet 155 mm.

Prototyp T29 numer 1
Prototyp T29 numer 1

Jednym z czołgów ciężkich wchodzących w ten program był T29 który miał być uzbrojony w działo 105 mm T5E1. W między czasie to działo zostało przetestowane na czołgu M6A1E2. Nowy czołg miał być napędzany silnikiem Ford GAC o mocy 770 km. Transmisja została opracowana przez firmę General Motors. Stanowisko kierowcy zostało wyposażone w elektryczny system sterowania oraz mechaniczny w przypadku awarii pierwszego. Lecz po pierwszych testach elektrycznego systemu sterowania zastąpiono go mechanicznym. Również strzelec CKMu(drugi kierowca) mógł kierować czołgiem. Ciężki czołg T29 był częściowo zunifikowany ze średnim czołgiem M26 Pershing z którym współdzielił podzespoły. Zawieszenia opierało się na ośmiu kołach nośnych na bok maszyny. W pełni załadowany T29 ważył 70 ton. Planowano wyprodukować 1200 czołgów T29.

Działo 105 mm T5E1
Działo 105 mm T5E1

Kadłub T29 był konstrukcją spawaną podobną do tej z czołgu M26 Pershing. Przednia płyta pancerna miała grubość 100 mm i była pochylona pod kątem 54o. Kierowca i strzelec CKMu(drugi kierowca) zostali ulokowanie w przedniej części kadłuba. Oboje mieli do dyspozycji pojedyncze peryskopy zamontowane we włazach. W przedniej części pojazdu był zamontowany CKM 7,62 mm w jarzmie kulowym. Ogromna wieża była konstrukcją odlewaną, opancerzenie wahało się od 100 mm do 178 mm, jarzmo działa miało grubość do 278 mm. W wieży mieściło się czterech czołgistów. Dowódca ulokowany w centralnej części miał do dyspozycji kopule obserwacyjną. Strzelec znajdował się prawej przedniej części wieży, jego stanowisko było wyposażone w celownik teleskopowy oraz peryskop obserwacyjny umieszczony w górnej części wieży. Dwóch ładowniczych ulokowano w tylnej części wieży. Poza włazem dowódcy na dachu wieży były jeszcze dwa dodatkowe włazy. Głównym uzbrojeniem T29 było długolufowe działo 105 mm T5E1. W jego jarzmie zostały zamontowane dwa CKMy 12,7 mm. Dodatkowy CKM 12,7 mm mógł być zamontowany na dachu wierzy. Zapas amunicji do działa wynosił 63 pociski 105 mm. Wentylacja odbywała się za pomocą dwóch nadmuchów typu CFM, jeden zamontowany w wieży drugi w przedniej części kadłuba.

Prototyp T29E3
Prototyp T29E3

Produkcja seryjna T29 została zatwierdzona w kwietniu 1945 r. lecz ilość czołgów seryjnych zmniejszono do 1152 maszyn. Również w skład zamówienia wchodziły cztery dodatkowe prototypy. Po zakończeniu wojny na Pacyfiku i ostatecznym końcem II Wojny Światowej, kontrakt z Pressed Steel Car Company został zerwany. Do tego czasu został ukończony jeden prototyp T29 a drugi był częściowo gotowy. Reszta części i materiałów została przekazana do Detroit Arsenal gdzie miały być zbudowane kolejne 10 prototypów T29. Później ta ilość została zredukowana do ośmiu prototypów. Prototyp T29 numer 1 został dostarczony do firmy General Motors. Gdzie został zmodyfikowany, otrzymując nowy silnik Allison V-1710-E32 o mocy 870 km oraz transmisje mechaniczną CD-850-1. Pojazd uzbrojono w działo 105 mm T5E1 w jarzmie T123. Ten czołg otrzymał indeks T29E1 w grudniu 1945 roku. T29 numer 2 otrzymał wieże T5 która była opracowana przez instytut technologii w Massachusetts. Wieża wyróżniała się napędem hydrauliczno-mechanicznym oraz elektronicznym wizjerem. Czołg został uzbrojony w działo 105 mm T5E2 w jarzmie T123E2. W kwietniu 1948 r. czołg otrzymał indeks T29E2.

Prawa część dalmierza T31E1
Prawa część dalmierza T31E1

Prototypy T29 numery od 3 do 7 były uzbrojone w działa 105 mm T5E2 w jarzmach T123E1. Ciężki czołg T29 numer 8 został uzbrojony w działo 105 mm T5E1 w jarzmie T123. Również ten czołg został przystosowany do montażu dalmierza T31E1 oraz teleskopu T93E2. Oraz testowano na nim teleskopy panoramiczne T141, T144 i T145. Tak zmodyfikowany czołg otrzymał oznaczenie T29E3. T29E1 został dostarczony na poligon w Aberdeen w Październiku 1947 roku. Kolejne dwa prototypy T29 dostarczono do Aberdeen w maju 1948 roku. W tym czasie nie było już sensu rozpoczęcia produkcji seryjnej tych czołgów. Głównym celem testów było prowadzenie badań nad eksperymentalnymi przyrządami oraz podzespołami które później wdrążano w nowocześniejszych czołgach. Większość prototypów po za jednym zostały złomowany. Ocalały prototyp T29 znajduje się aktualnie w muzeum Pattona.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Allison V-1710-E32, 12-cylindrowy o mocy 870 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
6-osobowa
Radiostacja:
SCR508 lub

SCR 528
Zapas paliwa:
840 l
Opancerzenie
Typ:
wieża odlewana, stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
70-102 mm
Boczne płyty:
51-76 mm
Tyłna płyta:
19-51 mm
Górna płyta:
38 mm
Dołna płyta:
25 mm
Wieża/nadbudowa:
100-278 mm
Osiągi
Prędkość max:
35 km/h
Zasięg max:
121 km
Pokonywanie rowów:
1,91 m
Pokonywanie ścian:
0,66 m
Kąt podjazdu:
60o
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 105 mm T5E1 lub T5E2
Dodatkowe:
3-4 CKMy 12,7 mm Browning
Wyamiary/masa
Dlugość:
11,57 m
Szerokość:
3,80 m
Wysokość:
3,23 m
Masa:
64,2 t
***