Pancerium na facebook

Czołg średni T6


Natychmiastowe rozpoczęcie produkcji czołgów średnich M3 było podjęte razem z jednym z warunków a mianowicie konstrukcją wieży uzbrojonej w działo 75 mm. Komitet uzbrojenie wysunął wniosek o rozpoczęcie prac nad takim uzbrojeniem w jak najkrótszym terminie. Podstawowym założeniem była konstrukcja nie tylko wieży ale pojazdu na bazie czołgu M3 z zachowaniem jak największej ilości podzespołów. Co miało pozwolić na przejście linii produkcyjnej na konstrukcję nowego pojazdu z jak najmniejszym opóźnieniem. Specyfikację nowego czołgu zostały ustalone i przekazane zespołowi projektowemu w Aberdeen do realizacji projektu w sierpniu 1940 roku. Lecz pracę rozpoczęto dopiero w lutym 1941 gdyż wcześniej zespół był zajęty czołgiem M3.

Makieta czołgu T6
Makieta czołgu T6

Podstawowym problemem M3 było działo 75 mm które zostało zamontowane w prawej przedniej części pojazdu co powodowało ograniczone ograniczone naprowadzanie. Dodatkowo Komitet uzbrojenia sugerował by zmniejszyć masę pojazd oraz poprawić górne opancerzenie. Konferencja odbywająca się w Aberdeen 18 kwietnia 1941 miała na celu omówienie podstawowych założeń nowego czołgu. Otóż podwozie M3 miało być wykorzystane w projekcie, dolna część kadłuba, układ napędowy i zawieszenie również pozostawały bez zmian. Silnik miał być zastąpiony przyszłościową jednostką napędową w postaci silnika benzynowego Wright G100 lub G200. Nadwozie miało być albo odlewane albo spawane z użyciem jak największej ilości istniejących części. Duża wieża miała być uzbrojona w działo 75 mm. Wieża została zaprojektowana tak by móc montować w niej różne systemy uzbrojenia.

Czołg średni T6
Czołg średni T6

Zostało opracowanych pięć zestawów uzbrojenia. 1. Działo 75 mm i CKM 7,62 mm. 2. Dwa działa 37 mm M6 oraz CKM 7,62 mm. 3. Haubica 105 mm i CKM 7,62 mm. 4. Trzy CKMy 12,7 mm do prowadzenia ognia przeciwlotniczego. 5. Brytyjska armata 57 mm(6-pound) oraz CKM 7,62 mm. Czołg przed seryjny został ukończony 2 października 1941 roku. Nowy czołg otrzymał indeks T6 i została przeprowadzona inspekcja pojazdu przedstawicielami sił pancernych oraz departamentu uzbrojenia. T6 otrzymał boczne włazy w kadłubie ale w odróżnieniu od M3 nie miały one wizjerów. W przedniej części kadłuba zamontowano CKM. Stanowisko kierowcy było wyposażone w regulowany fotel pozwalający kierowcy siedzieć z wystawioną głową przez otwarty właz. Co ciekawe w czołgu był schowek z zapasowymi lusterkami na wypadek stłuczenia któregoś w peryskopicznym celowniku strzelca. Lufa działa M2 została obciążona balastem by poprawić stateczność.

Czołg średni T6 przód
Czołg średni T6 przód

Działo 75 mm zostało również wyposażone w żyroskopowy stabilizator który był analogiczną konstrukcją zastosowaną w działach 37 mm. Czołg T6 został wyposażony w dwie radiostację SCR 508 oraz SCR 506. Również w wieży uwzględniono miejsce do montażu brytyjskiej radiostacji typu Number 19. Dyskusja pomiędzy przedstawicielami sił pancernych oraz departamentu uzbrojenia doprowadziła do wprowadzenia zmian w konstrukcji które miały wejść w pojazdach seryjnych. Zmianami miało być usunięcie kopuły obserwacyjnej dowódcy oraz bocznych włazów w kadłubie. Komitet uzbrojenia rekomendował standaryzację T6 jako czołgu średniego M4 w październiku 1941 roku.

Czołg średni T6 tył
Czołg średni T6 tył

Rekomendacja została przyjęta ale z również wysunięto wprowadzenie modyfikacji. Czołg miał być wyposażony w platformę do montażu CKMu 12,7 mm na wieży oraz CKMu 7,62 mm w jarzmie kulowym w przedniej części kadłuba. Konstrukcję czołgów przed seryjnych rozpoczęto 11 grudnia 1941 roku. Seryjny czołg miał być produkowany w dwóch wariantach z kadłubem spawanym jako M4 oraz kadłubem odlewanym jako M4A1. Oba te modele otrzymały nazwę General Sherman. Czołgi testowe T6 pozostały w Aberdeen i były na nich prowadzone badania z nowymi podzespołami i wyposażeniem później wprowadzanym do seryjnych pojazdów. Brytyjczycy oznaczyli czołg M4 jako Sherman I a czołg M4A1 jako Sherman II.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Wright R975 EC2 o mocy 400 km lub

Wright G100-G200
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
5-osobowa
Radiostacja:
SCR508 i SCR506
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
odlewany kadłub, stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
51 mm
Boczne płyty:
38 mm
Tyłna płyta:
38 mm
Górna płyta:
13-19 mm
Dołna płyta:
13-25 mm
Wieża/nadbudowa:
25-76 mm
Osiągi
Prędkość max:
40 km/h
Zasięg max:
brak danych
Pokonywanie rowów:
brak danych
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 75 mm M2
Dodatkowe:
2 CKMy 7,62 mm Browning
Wyamiary/masa
Dlugość:
5,84 m
Szerokość:
2,67 m
Wysokość:
3,37 m
Masa:
31,5 t
***