Pancerium na facebook

GMC T32


Na początku II Wojny Światowej powstało co raz większe zapotrzebowanie na zmechanizowaną artylerie zdolną do nadążania za szybko poruszającymi się oddziałami pancernymi. General Jacob L. Devers dowódca wojsk pancernych armii USA. Wyszedł z inicjatywą wdrążenia mobilnej artylerie na potrzeby armii stanów zjednoczonych. Sam również został nadzorcą budowy dział samobieżnych na użytek artylerii zmechanizowanej. W październiku 1941 r. General Devers rekomendował wdrążenia produkcji dwóch prototypów dział samobieżnych na bazie podwozia czołgu M3. Oba pojazdy miały być uzbrojone w haubice 105 mm.

Prototyp T32 numer 1
Prototyp T32 numer 1

Te dwa prototypy zostały zbudowane przez firmę Baldwin Locomotive Works, następnie wysłane do Aberdeen na potrzeby testów. Oba prototypy otrzymały indeks T32, ich uzbrojenie haubica 105 mm M2A1. Pojazdy te miały opancerzoną nadbudowę otwartą u góry. Haubicę były zamontowane w przedniej prawej części nadbudowy. Już w Aberdeen jeden z prototypów otrzymał prowizoryczne drzwi wycięte w tylnej części nadbudowy. Po pierwszych testach prototyp T32 numer 1 został wysłany do Fort Knox. Testy przeprowadzone w dniach 5-8 lutego 1942 pokazały że pierwszy prototyp jest gotowy do wprowadzenia na produkcję seryjną. Dodatkowo wprowadzono szereg pomniejszych modyfikacji. Opancerzenie zostało zmniejszone gdyż na tyłach gdzie miał działać T32 zagrożenie ostrzału było znikome. Przednia część nadbudowy miała zostać podwyższona o 76 mm. Haubica miała być przesunięta bardziej do prawej strony by wykorzystać maksymalny obrót lufy haubicy o 45o. Dodatkowo wymagano wprowadzenia CKMu 12,7 mm montowanego albo w tylnej części nadbudowy albo w którymś z rogów na platformie.

Prototyp T32 numer 2
Prototyp T32 numer 2

Dla siedmio osobowej załogi wprowadzono również siedzenia. Zapas amunicji zwiększono z 44 do 57 pocisków 105 mm. Liczne pomniejsze zmiany wprowadzono w budowie drugiego prototypu który pozostał w Aberdeen. Przednia cześć pojazdu została przebudowana tak by zwiększyć miejsce wewnątrz. Ten prototyp nie otrzymał podestu z CKM 12,7 mm. Dalsze pracę nad tym prototypem przyczyniły się do powstania działa samobieżnego Sexton. Pierwszy prototyp był standaryzowany jako M7 w kwietniu 1942 roku.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Continental R975 C1, 9-cylindrowy o mocy 350 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
7-osobowa
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
662 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty nitowane/spawane
Przednia płyta:
38-51 mm
Boczne płyty:
13-38 mm
Tyłna płyta:
13 mm
Górna płyta:
brak danych
Dołna płyta:
13-25 mm
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
39 km/h
Zasięg max:
180 km
Pokonywanie rowów:
2,20 m
Pokonywanie ścian:
0,61 m
Kąt podjazdu:
36o
Uzbrojenie
Podstawowe:
haubica 105 mm M2A1
Dodatkowe:
CKM 12,7 mm Browning
Wyamiary/masa
Dlugość:
6 m
Szerokość:
2,87 m
Wysokość:
2,94 m
Masa:
22 t
***