Pancerium na facebook

GMC T89


To działo samobieżne wyewoluowało bezpośrednio z prototypów T83 numer 4 i 5 które w listopadzie 1944 miały być uzbrojone w haubicę 203 mm otrzymując indeks T89. Lecz pracę nad tymi prototypami zostały ukończone dopiero w styczniu 1945 roku. Testy tych pojazdów były przeprowadzane na poligonie doświadczalnym należącym do firmy General Motors. Podstawowym założeniem konstrukcji T89 była uniwersalność uzbrojenia. Mogły one być uzbrajane działa 155 mm M1A1 lub haubicę 203 mm. Schowki amunicyjne były przystosowane do przechowywania pocisków 155 mm jak i 203 mm.

Działo samobieżne T89
Działo samobieżne T89

Blokada armaty była regulowana można było ją dostosować do 155 mm jak 203 mm lufy. Do produkcji miało trafić 576 dział samobieżnych T89 lecz z końcem wojny zredukowano tą liczbę do 48 sztuk. Kontrakt na budowę dział samobieżnych T89 otrzymała firma Pressed Steel Car Company. Jeden z T89 został użyty bojowo w Europie w ostatnich miesiącach wojny. Po wojnie T89 były standaryzowane jako działa samobieżne M43.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Continental R975 C4, 9-cylindrowy o mocy 400 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
8-osobowa
Radiostacja:
SCR-610 lub SCR-619
Zapas paliwa:
814 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
51-108 mm
Boczne płyty:
13-25 mm
Tyłna płyta:
13 mm
Górna płyta:
13 mm
Dołna płyta:
13-25 mm
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
39 km/h
Zasięg max:
160 km/h
Pokonywanie rowów:
2,30 m
Pokonywanie ścian:
0,61 m
Kąt podjazdu:
36o
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 155 mm М1A1 lub

haubica 203 mm М1 lub

M2
Dodatkowe:
brak danych
Wyamiary/masa
Dlugość:
7,12 m
Szerokość:
3,15 m
Wysokość:
3,30 m
Masa:
38 t
***