Pancerium na facebook

GMC T92


Efektywne użycie dział samobieżnych 155 mm M12 w Europie, sprawiło że departament uzbrojenia podjął kroki w opracowaniu jeszcze mocniejszej samobieżnej platformy artyleryjskiej w styczniu 1945 roku. Już w pierwszej fazie projektowej zdecydowano o dwóch wariantach uzbrojenia. Pierwszym miała być haubica 240 mm M1. Drugi wariant to działo 203 mm M1. Jako bazę wykorzystano podwozie czołgu T26E3 które zostało odchudzone. Wykorzystano tyle części T26E3 ile się dało m.in. silnik, układ napędowy oraz zawieszenie. W międzyczasie wariant uzbrojony w haubicę otrzymał indeks T92. Drugi wariant został nazwany T93. Oba pojazdy miały być identycznymi konstrukcjami różniącymi się uzbrojeniem.

Działo samobieżne T92
Działo samobieżne T92

Podczas budowy prototypów wykorzystano doświadczenie zdobyte z podobnym projektem a mianowicie T84. Kadłub otrzymał opancerzenie o grubości maksymalnej 25 mm. Stanowiska kierowcy i asystenta kierowcy zostały wyposażone we włazy z kopułami. W odróżnieniu od T84 kopuły były zamontowane na przedniej pochylonej płycie pancernej. Załoga składała się z ośmiu osób, dwóch znajdowało się w przedniej części a sześciu z tyłu pojazdu. Z powodu sporych rozmiarów pocisków T92 jak i T93 nie przewozili amunicji. Standardowe podwozie T26E3 zostało wydłużone, dodano po jednym kole nośnym na bok maszyny. Amunicja była przewożona w transporterze zaopatrzeniowym T31. Początkowo planowano przerzucenie prototypów T92 i T93 na Pacyfik gdzie te pojazdy miały być przetestowane w warunkach bojowych. Lecz w międzyczasie skończyła się II Wojna Światowa.

T92 na platformie
T92 na platformie

Po za prototypem skonstruowano cztery przed seryjne T92. Produkcja seryjna T92 w małej ilości miała rozpocząć się w marcu 1945 roku. Lecz z końcem wojny zainteresowanie tym projektem zmalało. Testy w Aberdeen pokazały zapotrzebowanie na mocniejszą jednostkę napędową w tak ciężkich pojazdach. Rekomendowano że podobne artyleryjskie systemy będą wyposażane w silnik testowane na eksperymentalnych czołgach T29, T30 oraz T34. Do naszych czasów zachował się jeden z T92 który znajduje jest częścią kolekcji Detroit Arsenal w Warren USA.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Ford GAF, 8-cylindrowy o mocy 470 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
8-osobowa
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
25 mm
Boczne płyty:
12 mm
Tyłna płyta:
12 mm
Górna płyta:
12 mm
Dołna płyta:
12 mm
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
24 km/h
Zasięg max:
80-120 km/h
Pokonywanie rowów:
2 m
Pokonywanie ścian:
1 m
Kąt podjazdu:
31o
Uzbrojenie
Podstawowe:
haubica 230 mm М1
Dodatkowe:
brak danych
Wyamiary/masa
Dlugość:
9 m
Szerokość:
3 m
Wysokość:
3 m
Masa:
62,50 t
***