Pancerium na facebook

GMC M10


Standaryzacja T35E1 doprowadziła do powstania seryjnego niszczyciela czołgów M10. Egzemplarz przed produkcyjny został poddany modyfikacją. Jarzmo działa przystosowano do montażu różnego uzbrojenia. Oprócz standardowego uzbrojenia w postaci działa 76 mm można było montować haubicę 105 mm oraz brytyjskie działo 76 mm (17-pdr). Aczkolwiek z przezbrajania korzystali głównie Brytyjczycy. Działo 76 mm T7 zostało poddane standaryzacji w czerwcu 1942 r. otrzymując indeks M7. W M10 przewożono 54 pociski 76 mm z których 6 było przygotowanych w wieży. Dodatkowym uzbrojeniem był CKM 12,7 mm Browning montowany na wieży.

Przed seryjny M10
Przed seryjny M10

Oryginalna wieża z prototypu testowanego w Aberdeen miała kształt sześciokątny. Lecz w trakcie wdrażania produkcji M10 wyniknął problem z tą wieżą. Pracę nad poprawieniem wieży sześciokątnej przedłużyły się i do produkcji seryjnej użyto uproszczonej wieży pięciokątnej. Produkcja seryjna M10 została rozpoczęta w Fisher Tank Division we wrześniu 1942 roku. W trakcie pierwszego miesiąca produkcji zostało ukończonych 105 niszczycieli czołgów M10. Do grudnia 1943 r. zostało wyprodukowanych 4993 niszczycieli czołgów typu M10. Które w dużej mierze były wysyłane sojusznikom według programu pomocy Lend-Lease.

M10 z pięciokątną wieżą
M10 z pięciokątną wieżą

Podczas produkcji wprowadzano szereg różnych modyfikacji. W późniejszych modelach M10 zlikwidowano łączniki dodatkowego pancerza na wieży i bokach kadłuba pozostawiając je na przedniej płycie pancernej. Brytyjczycy przebili część swoich M10 w działa 76 mm(17-pdr) Mk V. To działo było zmodyfikowaną wersją armaty 76 mm(17-pdr) Mk II. Lufa działa została wyposażona w balast zapewniający większą stateczność armaty podczas wystrzałów. Ilość amunicji została zredukowana do 50 pocisków 76 mm. W 1943 r. rozpoczęto pracę nad modyfikacja mechanizmu wieży. Który został udoskonalony w późniejszych modelach produkcyjnych. Wieża została wyposażona w optykę pozwalającą prowadzić ostrzał typu artyleryjskiego. Zastosowano teleskopy M44 i M51 oraz celowniki optyczne M18 oraz M1.

Seryjny M10
Seryjny M10

W warsztatach polowych jedną ze znanych modyfikacji było dospawanie dachu do wpół otwartej wieży. Pod koniec 1944 r. trzydzieści M10 zostało poddanych modyfikacją według ściśle tajnego programu „Sygnalizacji dźwiękowej”. W 24 pojazdach działa zostały zastąpione atrapami w wieżach zamontowano sprzęt dźwiękowy zdolny emitować różnego rodzaju dźwięki np. przemarsz wojsk, lotnictwo itd. Pozostałe sześć M10 używano jako pojazdów kontrolnych. Tego typu pojazdy wchodziły w skład kompanii 3133 podczas walk we Włoszech na początku 1945 roku. Cześć M10 została przezbrojona w działa 90 mm otrzymując indeks M36B2.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik diesla General Motors 6046, 12-cylindrowy o mocy 375 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
5-osobowa
Radiostacja:
SCR-610
Zapas paliwa:
625 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
38-51 mm
Boczne płyty:
19-25 mm
Tyłna płyta:
19-25 mm
Górna płyta:
10-19 mm
Dołna płyta:
13 mm
Wieża/nadbudowa:
19-57 mm
Osiągi
Prędkość max:
40 km/h
Zasięg max:
320 km
Pokonywanie rowów:
2,28 m
Pokonywanie ścian:
0,61 m
Kąt podjazdu:
36o
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 76 mm M7
Dodatkowe:
CKM 12,7 mm Browning
Wyamiary/masa
Dlugość:
6,82 m
Szerokość:
3,4 m
Wysokość:
2,89 m
Masa:
29,6 t
***