Pancerium na facebook

Pierwsze niszczyciele czołgów


Pierwsze próby budowy niszczyciela czołgów w Niemczech sięgają 1927 roku. Generał Von Bloomberg przedstawił swoja koncepcję mobilnej artylerii przeznaczonej do zwalczania broni pancernej. Same pojazdy tego typu miały być nazywane „Tankzerstoerer – niszczyciel czołgów” zakładano że będą to pojazdy na podwoziu gąsienicowym lub pół-gąsienicowym. Z powodu ciężkiej sytuacji finansowej w Niemczech jako bazy do nowego pojazdu użyto traktora.

Hanomag 3,7 cm

Na początku 1926 roku rozpoczęto pracę nad stworzeniem działa samobieżnego na podwoziu traktora Hanomag WD. Pojazd był budowany w zakładach Krupp same pracę były starannie utajnione. Pojazd został uzbrojony w działko 3,7 cm Rohl L/45. Działo samobieżne wyposażono w przednią płytę pancerną o grubości 4,5 mm. Pojazd był głównie używane do testów.

Hanomag 3,7 cm
Hanomag 3,7 cm

Hanomag 7,7 cm

Drugi pojazd został zbudowany na bazie traktora Hanomag WD-Shlepper 50 PS z mocniejszym silnikiem 50 km. Uzbrojono go w działo 7,7 cm które miało zapewnić większą moc ognia zarówno w zwalczaniu czołgów jak i umocnień. Próbowano również użyć dział okrętowych 5 cm lecz z powodu zbyt wysokich kosztów zrezygnowano z tego pomysłu. Podobnie jak jego pierwowzór ten pojazd był używany głównie do testów.

Hanomag 7,7 cm
Hanomag 7,7 cm

Motorlafette

Po niezbyt udanym debiucie dział samobieżnych na bazie traktora, zdecydowano o budowie nowego podwozia. Zakładano że nowe podwozie powinno być zunifikowane z traktorem Hanomag tak żeby wykorzystać jak największą ilość części. Pracę nad podwoziem rozpoczęła firma Krupp pod koniec 1927 roku. Nowy pojazd miał być dwuosobowy, uzbrojony w działo 3,7 cm lub 7,5 cm.

Motorlafette
Motorlafette
LSK

W 1927 roku rozpoczęto dorabianie motorlafette z wykorzystaniem części specjalnie zaprojektowanych dla nowego pojazdu. W 1928 roku firma Krupp zorganizowała pokaz drewnianego modelu podwozia „LSK – Leichte Selbstfahrkanone” w skali 1:1. Koła nośne zostały pogrupowane w wahaczach nożycowych amortyzowanych sprężynowo. W LSK zastosowano silnik benzynowy Maybach o mocy 100 km, pozwalający rozwinąć prędkość do 40 km/h przy wadzę ponad 8 ton.
Opancerzenie miało grubość od 4 do 16 mm, wykonane z płyt stalowych nie utwardzonych. Pierwsze testy LSK przeprowadzono w 1930 r. testy poligonowe wykazały błędy konstrukcyjne w podwoziu. Po pracach modernizacyjnych przeprowadzono kolejne testy w 1931 r. podwozie było w stanie wytrzymać znaczne dystanse bez większych awarii. W 1930 r. ukończono pracę nad działem 7,5 cm specjalnie projektowanym dla potrzeb LSK. Lecz w 1931 roku zamówienie na LSK zostało anulowane, dalsze prace nad tym pojazdem były wstrzymane.

LSK
LSK
Dane Techniczne
Napęd:
(silnik benzynowy, o mocy 25 km -Hanomag 3,7 cm)
(silnik benzynowy, o mocy 50 km -Hanomag 7,7 cm)
(silnik benzynowy, Maybach O.S.5 o mocy 100 km -LSK)
Trakcja:
gąsienicowa -wszystkie
Transmisja:
mechaniczna -wszystkie
Załoga:
brak danych
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty -LSK
Przednia płyta:
4-14 mm -LSK
Boczne płyty:
brak danych
Tyłna płyta:
brak danych
Górna płyta:
brak danych
Dołna płyta:
brak danych
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
40 km/h -LSK
Zasięg max:
brak danych
Pokonywanie rowów:
brak danych
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
(działko 3,7 cm -Hanomag 3,7 cm)
(działo 7,7 cm -Hanomag 7,7 cm)
(działo 7,5 cm -LSK)
Dodatkowe:
brak danych
Wyamiary/masa
Dlugość:
4,2 m -LSK
Szerokość:
2,28 m -LSK
Wysokość:
1,6 m -LSK
Masa:
7,88 t -LSK
***