Pancerium na facebook

PzKpfw III Tauchpanzer


Od maja 1940 r. rozpoczęto pracę nad przygotowaniem sprzętu pancernego do zbliżającej się operacji „Lew Morski” która miała być inwazją na wyspy Brytyjskie. Według wstępnych obliczęń oszacowano że realnym będzie przygotowanie kilkuset amfibii na bazie czołgów PzKpfw III oraz IV. Czołgi miały być transportowane w dużych promach po 40 czołgów na jednostkę pływającą. Rozładunek pojazdów pancernych miał odbywać się u wybrzeża Wielkiej Brytanii. Czołgi według planu miały zostać wyposażone w sprzęt umożliwiający poruszanie się po dnie. Dzięki temu rozładunek mógł odbywać się poza portem.

PzKpfw III Tauchpanzer
PzKpfw III Tauchpanzer

Modyfikacja czołgów trwała dosyć mozolnie do tego dochodził fakt konieczności szkolenia załóg w użyciu niecodziennego osprzętu. Szybko wyszło na jaw że zakładane wcześniej 180 czołgów amfibii nie będzie można ukończyć na czas. W sierpniu 1940 r. ukończono pracę nad 90 czołgami PzKpfw III uzbrojonymi w działa 37 mm, 10 czołgami PzKpfw III z działami 50 mm oraz 28 czołgów PzKpfw IV. W między czasie testy zanurzenia pokazały że maksymalną głębokość będzie siedem metrów, wcześniej zakładanym minimalnym progiem było 15 metrów. Maszyny bojowe musiały być wyjątkowo szczelne. Maksymalna prędkość rozwijana pod wodą wynosiła 7 km/h. Testy pojazdów przeprowadzano na wyspie Sylt znajdującej się w północnych Niemczech. Gdzie czołgi były opuszczane do wody ze starego promu, następnie pojazdy musiały wrócić na brzeg pokonując dno.

przygotowanie do wodowania
przygotowanie do wodowania

Przeprowadzone eksperymenty pokazały ogromna problematykę z transportem jak i wyładunkiem czołgów amfibii. Dodatkowym problemem był fakt że tych czołgów było po prostu za mało by zapewnić wsparcie pancerne w trakcie desantu. To właśnie spowodowało rozpoczęcie prac na większą skałę, zakładano przygotowanie całej dywizji pancernej czołgów amfibii. W skład tych prac wchodziło przeszkolenie personelu, załóg oraz przygotowanie 2000 promów na terenie Niemiec, Belgii oraz Holandii. Pierwszą kompanie średnich czołgów amfibii utworzono w lipcu 1940 roku. Również wtedy sformowano cztery wyspecjalizowane bataliony oznaczone literami A, B, C oraz D.

zanurzanie Tauchpanzera
zanurzanie Tauchpanzera

W skład każdego batalionu wchodziły trzy kompanie czołgów amfibii. W skład każdej kompanii wchodziło 12 czołgów Pz. III Tauchpanzer, cztery czołgi Pz. IV Tauchpanzer oraz cztery czołgi pływające Pz. II schwimmpanzer. We wrześniu 1940 r. na uzbrojeniu wermachtu wchodziło ponad 220 czołgów zdolnych do pełnego zanurzenia. Te czołgi miały być niebawem użyte bojowo, ale nie na terenie Wielkiej Brytanii a na terytorium ZSRR. Ostateczne testy przeprowadzono na terenie Czech gdzie również te pojazdy zostały poddane dodatkowej hermetyzacji. Tauchpanzery użyto na początku operacji Barbarossa, następnie były używane jako normalne czołgi. W niektórych źródłach podaje się możliwość sformowania dodatkowych trzech batalionów czołgów Tauchpanzer w latach 1941-1942.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy 12-cylindrowy Maybach HL 120 TR o mocy 300 km lub Maybach HL 120 TRM o mocy 300 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
4-5 osobowa
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
30-80 mm
Boczne płyty:
do 30 mm
Tyłna płyta:
20-30 mm
Górna płyta:
17 mm
Dołna płyta:
16 mm
Wieża/nadbudowa:
11-80 mm
Osiągi
Prędkość max:
40 km/h
Zasięg max:
brak danych
Pokonywanie rowów:
brak danych
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 37 mm lub 50 mm
Dodatkowe:
CKM 7,92 mm MG 42
Wyamiary/masa
Dlugość:
4,52 m
Szerokość:
2,95 m
Wysokość:
2,50 m
Masa:
brak danych
***