Pancerium na facebook

Jagdpanzer 38 Hetzer


Po niszczycielskich nalotach bombowych na Berlin w 1943 r. zakłady firmy Alkett poniosły dotkliwe straty. Alkett był jednym z największych producentów dział samobieżnych StuG III. Firma Krupp produkująca działa samobieżne StuG IV bazowała je na podwoziu czołgowym Panzer IV. Niestety produkcja StuG IV była zbyt kosztowna poza tym podwozia były potrzebne do czołgów. Najprostszym rozwiązaniem było kontynowanie produkcji niszczycieli czołgów Marder III. Pomimo zalet którymi były łatwość w produkcji oraz fakt wykorzystywania przestarzałych podwozi od czołgu Pazner 38(t). Były również wady w postaci słabego opancerzenie.

Marder III i Hetzer
Marder III i Hetzer

Jeszcze w 1943 r. w zakładach CKD-Praga opracowano projekt niszczyciela czołgów nowego typu. Lecz do wspominanego wyżyje bombardowania owy projekt nie wzbudzał zainteresowania. Produkcja tych pojazdów na terenie okupowanej Czechosłowacji stała się dla Niemców interesująca również dla tego że w tym czasie alianci jeszcze nie bombardowali tego kraju. W listopadzie firma CKD-Praga otrzymała zamówienie na wykonanie projektu który oznaczono StuG nA. Prace ukończono w przeciągu miesiąca 17 grudnia 1943 roku. Plany konstrukcyjne oraz drewniane modele w skali 1:1 dostarczono do departamentu broni „Heereswaffenamt”.

Prototyp StuG nA
Prototyp StuG nA

Pierwszy projekt bazował się na podwoziu Panzer 38(t). Uzbrojony w bez odrzutowe działo 105 mm. Drugi powstał na podstawie podwozia nowego eksperymentalnego czołgu TNH nA. Został uzbrojony w działo rakietowe 105 oraz 30 mm działko. Oba projekty miały podobna konstrukcję nadwozia składaną z pochylonych płyt pancernych. Do produkcji seryjnej wybrano model który łączył w sobie jak najwięcej części z już istniejących Panzer 38(t). Zaproponowane działa 105 mm były wciąż w fazie projektowej. Dlatego głównym uzbrojeniem nowego pojazdu zostało działo 75 mm PaK 39 L/48. Ostatecznie StuG nA został przyjęty na uzbrojenie w styczniu 1944 roku.

Prototyp Jagdpanzer 38
Prototyp Jagdpanzer 38

Po udanych testach pierwszych prototypów rozpoczęto produkcję seryjną w kwietniu 1944 roku. Dosyć szybko StuG nA przemianowano na Jagdpanzer 38 SdKfz 138/2. Natomiast od grudnia 1944 r. pojazd otrzymał nazwę „Hetzer” co znaczy podżegacz. Pomimo faktu że Hetzer był w dużym stopniu zunifikowany z czołgiem Panzer 38(t) oraz niszczycielem Marder III to jednak zawierał kilka nowinek technicznych. Płyty pancerne w nadwoziu były pochylane pod dużym katem do 60o. Zamiast nitów zastosowano spaw co było nowym rozwiązaniem po opanowaniu produkcji seryjnej takich nadwozi zmniejszono czas produkcji o połowę w porównaniu z użyciem nitów. Przednie płyty pancerne miały grubość 60 mm były umieszczone pod kątami 60o i 40o. Boczne płyty również były pochylone miały grubość 20 mm. Do wejścia i wyjścia załogi na dachu nadbudowy zamontowano dwa włazy. Stanowisko kierowcy zostało wyposażone w dwa(czasem jeden) wizjery peryskopowe. Dowódca mógł korzystać z peryskopu stereoskopowego lecz tylko przy otwartym włazie.

Jagdpanzer 38 Hetzer
Jagdpanzer 38 Hetzer

Głównym uzbrojeniem Hetzera było działo 75 mm PaK 39 L/48 zamontowane przedniej płycie. Dodatkowym uzbrojeniem był CKM 7,92 mm MG 34 z pancerną osłoną zamontowany na dachu pojazdu. Pierwszy raz w historii zarówno niemieckiego jak i czechosłowackiego przemysłu ciężkiego udało się tak duże działo zmieścić w tak mały pojeździe. Było to możliwe za pomocą zastosowanej ramy nośnej działa którą zaprojektował inż. K. Schtolberg w 1943 roku. Pojazd był napędzany silnikiem benzynowym 6-cylindrowym Praga AE o mocy 130 km podniesionej później do 170 km. Skrzynia biegów z czołgu TNH nA również została zastosowana w Jagdpanzer 38. Hetzer na drodze był w stanie rozwinąć prędkość do 46,8 km/h. Dwa zbiorniki paliwa o łącznej pojemności 330 litrów zapewniały zasięg działania do 180 km. Zawieszenie prototypu było bazowane na podwoziu Panzer 38(t), seryjne Hetzery otrzymały większe koła nośne od czołgu TNH nA. Z powodu przeciążenia pojazdu konstruktorzy starali się zaradzić temu poprzez zmniejszanie wagi kosztem przycinania płyt pancernych oraz wzmacniania zawieszenia.

Hetzer dowódczy
Hetzer dowódczy

W takcie produkcji wprowadzano różne modyfikację. W tym, modyfikowano zawieszenie jak i wzmacniano resory. Pod koniec 1944 r. planowano rozpocząć produkcję Hetzerów z silnikami disla Tatra. Od maja 1944 r. rozpoczęto produkcji wersji dowódczej nazwanej Panzerbefehlswagen 38. Konstrukcja tej wersji była niemal identyczna co reszty Hetzerów z tym że zastosowano na niej radiostacje Fu 8 oraz demontowano CKM. Niszczyciele czołgów Jagdpanzer 38 produkowano zarówno w zakładach CKD-Praga jak i Skoda. Seryjna produkcja miała być prowadzono do lipca 1945 r. po czym planowano wdrążyć unowocześniony wariant Jagdpanzer 38(d).

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy 6-cylindrowy Praga AC o mocy 130-180 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
4-osobowa
Radiostacja:
Fu 5 i Fu 8(dowódczy)
Zapas paliwa:
330 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
60 mm
Boczne płyty:
20 mm
Tyłna płyta:
6-20 mm
Górna płyta:
10 mm
Dołna płyta:
8 mm
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
46,8 km/h
Zasięg max:
180 km
Pokonywanie rowów:
1,5 m
Pokonywanie ścian:
0,6 m
Kąt podjazdu:
25o
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 75 mm PaK 39 L/48
Dodatkowe:
CKM 7,92 mm MG 34 lub MG 42
Wyamiary/masa
Dlugość:
6,3 m
Szerokość:
2,6 m
Wysokość:
2,1 m
Masa:
161 t
***