Pancerium na facebook

SdKfz 132 Marder II


Po agresji Niemiec na ZSRR w 1941 r. zdobyto dużą ilość radzieckiego sprzętu. W tym działa przeciw pancerne 76,2 mm F-22. We wrześniu 1941 r. firma Alkett otrzymała zamówienie na dostosowanie zdobycznych działo do niemieckich standardów. Po przeróbce działa te otrzymały indeks PaK 36(r). W międzyczasie nowe realia wojny pokazały że czołgi Panzer II oraz Panzer 38(t) są już przestarzałe. Dlatego postanowiono o przerobieniu istniejących czołgów na działa samobieżne lub niszczyciele czołgów.

Działo 76,2 mm F-22
Działo 76,2 mm F-22

Nowe podwozia tych że czołgów miały nadal być produkowane przez firmy CKD oraz FAMO lecz tylko na użytek przeróbek. W maju 1942 r. doszło do serii udanych testów dział PaK 40 i PaK 36(r) na podwoziach Panzer II oraz Panzer 38(t). Dodatkowo Hitler wymagał by zwiększyć ilość produkowanych dział PaK 40 PaK 38. Oraz rozpoczęcia prac nad nowym działem ze stożkową lufą 75 mm PaK 41. Już 18 maja 1942 r. minister uzbrojenia A. Speer wydał rozporządzenie o rozpoczęciu prac nad przygotowaniem niszczycieli czołgów na podwoziach Panzer II oraz Panzer 38(t).

SdKfz 132 Marder II
SdKfz 132 Marder II

W grudniu 1941 r. ministerstwo uzbrojenie „Waffenamt” zleciło budowę prototypu niszczyciela czołgów na bazie podwozia Panzer II Ausf. D/E firmie Alkett. Prototyp otrzymał nazwę „Panzerselbsfahrlafette 1”. Seryjne pojazdy tego typu miały indeks SdKfz 132. W 1944 na polecenie Hitlera tego typu niszczyciele czołgów otrzymały nazwę Marder II. Z niemieckiego marder znaczy kuna. Firma Alkett miała wdrążyć przeróbkę istniejących czołgów ale również sukcesywnie modyfikować istniejące Mardery II. Podwozie czołgowe Panzer II Ausf. D/E miało zawieszenie typu Christie składające się z czterech dużych kół nośnych i dwóch kół wiodących na bok maszyny. Amortyzacja obywała się za pomocą drążków skrętnych.

Działo 76,2 mm Pak 36(r)
Działo 76,2 mm Pak 36(r)

Kadłub był konstrukcją spawaną z płyt pancernych o grubości – przednia 30 mm, boczne i tylna 14,5 mm, spód 5 mm. Górna część nadwozia mieściła pancerną nadbudowę spawaną z płyt o grubości 14,5 mm. Stanowisko ogniowe było chronione z przodu i częściowo z boków płytami o grubości 10 mm. Pojazd był napędzany silnikiem benzynowym Maybach HL 62 TRM o mocy 140 km. Dziesięcio biegowa skrzynia biegów VG 102128 H Variorex. Podstawowym uzbrojeniem było działo 76,2 mm PaK 36(r). Działo wyposażono w celownik optyczny Zeiss ZF 3x8. Zapas amunicji do działa wynosił 30 pocisków 76,2 mm. Dodatkowym uzbrojeniem był CKM 7.92 mm MG 34. Do komunikacji używano radiostacji FuG Spr. Produkcja seryjna SdKfz 132 Marder II odbywała się w zakładach firmy Alkett mieszczących się w Berlinie. Do listopada 1943 r. wyprodukowano 202 SdKfz 132. Na potrzeby modyfikacji używano również podwozia z czołgów miotaczy ognia Flammpanzer II. Tego typu niszczyciele czołgów były używane od 1942 r. do końca wojny.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy 6-cylindrowy Maybach HL 62 TRM o mocy 140 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
4-osobowa
Radiostacja:
FuG Spr
Zapas paliwa:
200 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty nitowane/spawane
Przednia płyta:
30 mm
Boczne płyty:
14,5 mm
Tyłna płyta:
14,5 mm
Górna płyta:
brak danych
Dołna płyta:
5 mm
Wieża/nadbudowa:
10-14,5 mm
Osiągi
Prędkość max:
55 km/h
Zasięg max:
220 km
Pokonywanie rowów:
brak danych
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 76.2 mm Pak 36(r) L/51
Dodatkowe:
CKM 7,92 mm MG 34
Wyamiary/masa
Dlugość:
5,65 m
Szerokość:
2,30 m
Wysokość:
2,60 m
Masa:
115 t
***