Pancerium na facebook

SdKfz 139 Marder III


Po agresji Niemiec na ZSRR w 1941 r. zdobyto dużą ilość radzieckiego sprzętu. W tym działa przeciw pancerne 76,2 mm F-22. We wrześniu 1941 r. firma Alkett otrzymała zamówienie na dostosowanie zdobycznych działo do niemieckich standardów. Po przeróbce działa te otrzymały indeks PaK 36(r). W międzyczasie nowe realia wojny pokazały że czołgi Panzer II oraz Panzer 38(t) są już przestarzałe. Dlatego postanowiono o przerobieniu istniejących czołgów na działa samobieżne lub niszczyciele czołgów.

Działo 76,2 mm F-22
Działo 76,2 mm F-22

Nowe podwozia tych że czołgów miały nadal być produkowane przez firmy CKD oraz FAMO lecz tylko na użytek przeróbek. W maju 1942 r. doszło do serii udanych testów dział PaK 40 i PaK 36(r) na podwoziach Panzer II oraz Panzer 38(t). Dodatkowo Hitler wymagał by zwiększyć ilość produkowanych dział PaK 40 PaK 38. Oraz rozpoczęcia prac nad nowym działem ze stożkową lufą 75 mm PaK 41. Już 18 maja 1942 r. minister uzbrojenia A. Speer wydał rozporządzenie o rozpoczęciu prac nad przygotowaniem niszczycieli czołgów na podwoziach Panzer II oraz Panzer 38(t).

Marder III SdKfz 139
Marder III SdKfz 139

SdKfz 139 bazowany na podwoziu Ausf. H różnił się od poprzednika mocniejszym silnikiem benzynowym Praga AC o mocy 150 km. Przyrost mocy o 25 koni zwiększył prędkość maksymalną z 45 do 49,5 km/h. Nowy silnik okazał się również bardziej ekonomicznym, zasięg działania nowych Marderów wzrósł o 12 km. Sama przeróbka ograniczała się do montażu w miejscu wieży pancernej nadbudowy otwartej z góry. Działo było chronione z przodu oraz częściowo po bokach. Samo uzbrojenie składało się z działa 76,2 mm Pak 36(r) oraz CKMy 7,92 mm MG 34. Do komunikacji SdKfz 139 był wyposażany w radiostację Fu 5 SE 10 U.

SdKfz 139 Afryka
SdKfz 139 Afryka

W marcu 1942 r. jedno z podwozi czołgu Panzer 38(t) Ausf. G zostało wysłane do firmy Alkett w Berlinie. Tam wyposażono je w filtry powietrza z myślą o działaniu na terenie Afryki. Po udanych testach wysłano je z powrotem do firmy CKD. Gdzie na bazie tego podwozia miała rozpocząć się seryjna produkcja niszczycieli czołgów do działań w Afryce. Pierwszy taki Marder III został dostarczony do Afryki w maju 1942 roku. Zostało przygotowanych od 66 do 70 afrykańskich Marderów. Natomiast zakończenie produkcji seryjnej modelu Sdkfz 139 nastąpiło w październiku 1942. Aczkolwiek nadal produkowano części zamienne jak i zapewniano naprawy.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Praga TNHP o mocy 125 km lub Praga AC o mocy 150 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
4-osobowa
Radiostacja:
Fu 5
Zapas paliwa:
260 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty nitowane/spawane
Przednia płyta:
do 50 mm
Boczne płyty:
30 mm
Tyłna płyta:
12 mm
Górna płyta:
10 mm
Dołna płyta:
8 mm
Wieża/nadbudowa:
10-15 mm
Osiągi
Prędkość max:
47,5 km/h
Zasięg max:
185 km
Pokonywanie rowów:
brak danych
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 76.2 mm Pak 36(r) L/51
Dodatkowe:
CKM 7,92 mm MG 34
Wyamiary/masa
Dlugość:
5,8 m
Szerokość:
2,1 m
Wysokość:
2,5 m
Masa:
108 t
***