Pancerium na facebook

Waffenträger Gerät 578


Pod koniec 1944 r. rozpoczęto pracę nad przyszłościową mobilną artylerią. Było to spowodowane tym że czołgi Pz. IV miały być usunięte z produkcji. Podwozia Pz. IV były wykorzystywane do produkcji dział samobieżnych „Hummel” oraz „Nashorn”. Opracowano nową koncepcję mobilnej artylerii pod postacią „Waffenträger” inaczej transportera lub nosiciela broni. Natomiast prace nad Waffenträgerami rozpoczęto już w 1942 roku. Sam zamysł konstrukcji zakładał zunifikowane podwozie które nie tylko będzie przewozić uzbrojenie. Ale również z którego będzie można prowadzić bez pośredni ostrzał bez konieczności demontażu działa.

Według wymaganej specyfikacji pojazd miał poruszać się nie wolniej niż 17 km/h, Musiał dysponować pełno obrotową platformą do montażu działa. Armata musiała być łatwo zdejmowalna w warunkach polowych. Do budowy Waffenträgera podłączono takie firmy jak: Krupp, Rheinmetall-Borsig oraz Steyr-Daimler-Puch. Wymienione wyżej firmy skonstruowały po kilka próbnych egzemplarzy które nie spełniły wymagań departamentu artylerii „Wapruf4”. Drugie podejście do tematyki Waffenträger było rozpoczęte w 1944 r.

Firma Krupp opracowała trzy warianty uzbrojone w działo 88 mm PaK 43, haubicę 105 mm FH 18/40 oraz działo 75 mm KwK 42. Waffenträgery firmy Krupp zostały opracowane przez biura konstrukcyjne Belfert, Egen oraz Burger. Natomiast ostatni wariant z haubicą miał być zbudowany na bazie podwozia Pz. 38(t). Pod koniec lutego 1944 r. departament artylerii „Wapruf4” postawił wymagania co do uzbrojenia którym miało być działo 88 mm. Natomiast departament broni pancernej „Wapruf6” nalegał by w Waffenträgerach zostało wykorzystane jak najwięcej istniejących części z czołgów Pz. 38(t). Oraz innych podzespołów stosowanych na ciągnikach artyleryjskich.

Szkic Gerät 578
Szkic Gerät 578

Jednym z wariantów był uzbrojony w działo 105 mm oznaczona indeksem Gerät 578 GW 638/21. Początkowo ten Waffenträger miał mieć 12 kół nośnych lecz przez znaczną długość co wpływało na manewrowanie pojazdem ilość kół nośnych zmniejszono do 8. Podstawowym uzbrojeniem było działo 10,5cm leFH 18/40. Uzbrojenie montowane w pełno obrotowej pół otwartej wieży znajdującej się w tylnej części pojazdu.

Waffenträger Gerät 578
Waffenträger Gerät 578

Jednostką napędową był silnik benzynowy Praga AC/2 o mocy 150 km. Zapas paliwa wynosił 220 litrów. Pracę nad prototypem trwały na przełomie 1944-1945 r. produkcja seryjna która była planowana na 1945 została przywitana końcem wojny. Jedyny prototyp został skonfiskowany przez siły aliantów.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy 6-cylindrowy Praga AC/2 o mocy 150 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
4-osobowa
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
220 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
15 mm
Boczne płyty:
10 mm
Tyłna płyta:
8 mm
Górna płyta:
8 mm
Dołna płyta:
10 mm
Wieża/nadbudowa:
10-20 mm
Osiągi
Prędkość max:
35 km/h
Zasięg max:
brak danych
Pokonywanie rowów:
brak danych
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 105 mm leFH 18/40
Dodatkowe:
brak danych
Wyamiary/masa
Dlugość:
6,75 m
Szerokość:
3,1 m
Wysokość:
2,25 m
Masa:
14 t
***