Pancerium na facebook

PzKpfw II (Flamm)


Zamówienie na budowę 90 lekkich czołgów ogniowych zostało sporządzone 21 stycznia 1939 roku. Główne dowództwo zaaprobowało to zamówienie dopiero 22 lutego 1939 roku. Do produkcji podłączono firmy MAN, Daimler-Benz oraz Bergmann AG. Czołg ogniowy powstawał na bazie czołgów Pz.II Ausf. D oraz E. Te pojazdy wyróżniały się spośród innych Panzer II m.in. tym że w ich podwoziach zastosowano duże koła nośne. Prototyp czołgu ogniowego Sd.Kfz. 122 Pz.II (Flamm) został ukończony w maju 1939 roku. Ten czołg był również znany jako „Flamingo” nazwa kojarzyła się z niemieckim słowem flamm(płomień). Pz.II (Flamm) był konstruowany w dwóch wersjach Ausf. A oraz Ausf. B. Model A powstawał na bazie czołgu Pz.II Ausf. D. Natomiast model B budowano na bazie Pz.II Ausf. E.

Czołg Pz.II (Flamm)
Czołg Pz.II (Flamm) "Flamingo"

Od kwietnia do września 1939 r. firma MAN wyprodukowała 46 czołgów które następnie przekazano firmie Bergmann AG która na początku 1940 r. ukończyła montaż uzbrojenia. Dodatkowo 30 czołgów Pz.II Ausd. D oraz E były zabrane z dywizji i przerobione na czołgi ogniowe Pz.II (Flamm). Ostatnie trzy „Flaminga” wyprodukowano w lutym 1941 roku. We wrześniu 1941 r. rozpoczęto przygotowania do produkcji drugiej serii Pz.II (Flamm) w początkowej ilości 150 maszyn bojowych. Lecz tylko 65 podwozi poszło na czołgi ogniowe reszta została użyta do produkcji niszczycieli czołgów. Tym samym do budowy 155 czołgów Pz.II (Flamm) użyto 112 nowo wyprodukowanych podwozi oraz 43 pochodzących od wycofanych z uzbrojenia czołgów Panzer II.

Wieżyczka typu Spitzkopfe
Wieżyczka typu Spitzkopfe

W miejscu standardowej wieży montowano zmodyfikowano wieże uzbrojoną w CKM 7,92 mm MG 34. Wieża była wyposażona w wizjery peryskopowe. Dwie mini wieżyczki typu (Spitzkopfe) zostały zamontowane w przedniej części pojazdu, każda miała dyszę wylotową miotacza ognia. Te wieżyczki mogły obracać się o 180o. Ich mechanizm obrotowy był elektro-mechaniczny, sterowany z wieży. W kadłubie czołgu znajdowały się dwa zbiorniki z mieszanką zapalającą(benzyna zagęszczona naftą) o łącznej pojemności 360 litrów. Po bokach czołgu tuż za miotającymi wieżyczkami były zamontowane dwie butle z sprężonym azotem w pancernych skrzyniach. Azot był wpompowywany do systemu miotaczy ognia pod ciśnieniem pozwalając w ten sposób na miotanie mieszanki zapalającej. Zasięg rażenia miotaczy ognia wynosił od 35 do 40 metrów. Zapas mieszanki zapalającej wystarczał do wykonania około 80 wystrzałów o ciągłości do 5 sekund. Zapalenie odbywało się przy pomocy zapalnika acetylenowego, dla którego w kadłubie był zamontowany zbiornik z acetylenem.

Granatnik dymny
Granatnik dymny

Co ciekawe zapłon najczęściej stosowano w końcowej fazie wystrzelenia mieszanki by jak najwięcej jej doleciało do celu. W tylnej części czołgu tuż za opancerzonymi skrzyniami mieszczącymi butle z azotem, znajdowały się wyrzutnie granatników dymnych. Czołgi ogniowe Pz.II (Flamm) „Flamingo” zostały włączono w skład 19-dywizji pancernej a następnie przeszły do 100-nego i 101-szego batalionu czołgów miotających ogień. Do naszych czasów przetrwał bodajże jeden Pz.II (Flamm) który znajduje się w niemieckim muzeum w Koblenz.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Maybach HL 62 TRM, 6-cylindrowy o mocy 140 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
3-osobowa
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
30 mm
Boczne płyty:
14,5-25 mm
Tyłna płyta:
20 mm
Górna płyta:
5-10 mm
Dołna płyta:
5 mm
Wieża/nadbudowa:
10-30 mm
Osiągi
Prędkość max:
55 km/h
Zasięg max:
250 km
Pokonywanie rowów:
1,75 m
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
2 miotacze ognia
Dodatkowe:
CKMy 7,92 mm MG 34
Wyamiary/masa
Dlugość:
4,9 m
Szerokość:
2,4 m
Wysokość:
1,85 m
Masa:
12 t
***