Pancerium na facebook

PzKpfw III (Flamm)


Wycofywane z uzbrojenia czołgi Pz. III były używane nie tylko jako baza do budowy samobieżnych dział szturmowych ale również w ramach konstrukcji mobilnych miotaczy ognia. Walki w Stalingradzie pokazały że tego typu broń jest bardzo skuteczna w gęsto zabudowanych terenach. W listopadzie 1942 r. podpisano kontrakt z firmą Bergmann AG na przezbrojenie 100 czołgów średnich Pz. III. Do tego czasu firma Bergmann AG miała już doświadczenie w podobnych modyfikacjach choćby z lżejszymi czołgami Pz.II. Większość wycofywanych czołgów Pz. III było wyposażonych w dodatkowe przednie ekrany pancerne o grubości 30-50 mm. Podczas przeróbek w wieży zamiast działa 50 mm montowano miotacz ognia. Jego dysza była chroniona przez stalową rurę emitująca lufę. Zbiornik z mieszanką zapalającą o pojemności 1000 litrów zastąpił schowek amunicyjny działa 50 mm.

Czołg średni Pz. III(Flamm)
Czołg średni Pz. III(Flamm)

Ciekawym rozwiązaniem było to że zbiornik z mieszaniną mógł być podgrzewany za pomocą rezerwuaru z wodą która nagrzewała się pobierając ciepło radiatora silnika. Takie rozwiązanie było przydatne szczególnie zimą. Samo podgrzewanie trwało około 5 minut. Wyrzucanie mieszanki odbywało się za pomocą kompresora który był zasilany przez silnik DKW o mocy 3 km. Zapłon mieszanki był możliwy dzięki zapalnikowi elektrycznemu typu (Smitskerzen). Zasięg miotacza od 50 do 60 metrów. Zapas mieszanki pozwalał na wykonanie 80 strzałów o ciągłości 2 sekund. W wieży pozostał CKM 7,92 mm. Drugi CKM był zamontowany w przedniej części kadłuba. Załogę zmniejszono do 3 osób. Dodatkowo zwiększono ilość granatników dymnych do 10 sztuk. Komunikacja odbywała się za pomocą radiostacji FuG 5. Pojazdy dowódcze zostały wyposażone w dodatkową radiostację typu FuG 2. Czołg Pz. III z miotaczem ognia otrzymał indeks Sd.Kfz. 141/3 Pz. III(Flamm). Był też nazywany jako Flammpanzer III.

Pz. III(Flamm) w akcji
Pz. III(Flamm) w akcji

Przezbrojenie 100 czołgów Pz. III trwało od lutego do kwietnia 1943 roku. Pierwsze Pz. III(Flamm) zostały rozdzielone po dywizjach pancernych na froncie wschodnim. Gdzie użyto je w bitwie pod Kurskiem. Również tego typu czołgów używano w niemieckich dywizjach stacjonujących we Włoszech. Spora ilość czołgów Pz. III(Flamm) została stracona lub uszkodzona pod Kurskiem. Ocalałe maszyny bojowe oddano pod budowę dział szturmowych StuG. Jedynie 10 czołgów Pz. III(Flamm) było nadał na uzbrojeniu wchodząc w skład dywizji czołgów miotających ogień. Do naszych czasów zachował się jeden czołg Pz. III(Flamm) który znajduje się w muzeum w Koblenz Niemcy.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Maybach 120TRМ, 12-cylindrowy o mocy 300 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
3-osobowa
Radiostacja:
FuG 5 i FuG 2(dowódcze)
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
do 80 mm
Boczne płyty:
do 30 mm
Tyłna płyta:
do 50 mm
Górna płyta:
17-18 mm
Dołna płyta:
16 mm
Wieża/nadbudowa:
30-57 mm
Osiągi
Prędkość max:
40 km/h
Zasięg max:
150 km
Pokonywanie rowów:
2 m
Pokonywanie ścian:
0,6 m
Kąt podjazdu:
30o
Uzbrojenie
Podstawowe:
miotacz ognia
Dodatkowe:
2 CKMy 7,92 mm MG 34
Wyamiary/masa
Dlugość:
6,41 m
Szerokość:
2,95 m
Wysokość:
2,5 m
Masa:
do 23 t
***