Pancerium na facebook

PzKpfw B2 (Flamm)


W marcu 1941 r. poruszono kwestie wyposażenia wermachtu w lepiej opancerzone czołgi miotające ogień. Jako bazę pod nowy czołg szturmowy wybrano zdobyczne francuskie czołgi ciężkie B1bis które otrzymały niemiecki indeks Pz. B2 740 (f). W maju 1941 r. rozpoczęto przygotowania do przezbrojenia czołgów Pz. B2 w miotacze ognia. Podobnie jak w innych tego typu modyfikacjach kontrakt na przezbrojenie 25 czołgów Pz. B2 podpisano z firmą Bergmann AG. Producentem miotaczy ognia była firma Kebe. W międzyczasie rozszerzono kontrakt na przezbrojenie dodatkowych 35 czołgów Pz. B2. Od listopada 1941 r. do lata 1942 r. zmodyfikowano 60 czołgów które otrzymały indeks Pz. B2(Flamm). Na pierwsze 24 czołgi tego typu zamontowano miotacze ognia analogicznego sytemu co na czołgach Pz. II (Flamm). Miotacz ognia był typu pneumatycznego, wyrzucał mieszankę za pomocą sprężonego azotu. Wieża uzbrojona w działo 47 mm została zachowana. Natomiast miotacz ognia zamontowano w miejscy działa 75 mm w przedniej części kadłuba.

Wczesna wersja Pz. B2(Flamm)
Wczesna wersja Pz. B2(Flamm)

W tej pozycji operowanie miotaczem ognia było dosyć ograniczone. Dlatego opracowano jarzmo o większym kącie obrotu miotacza ognia. Oprócz firmy Bergmann AG modyfikacja czołgów Pz. B2 była robiona również prze firmę Daimler-Benz. Pierwszą partię 24 czołgów Pz. B2(Flamm) włączono w skład 102-giego batalionu pancernego, działającego na froncie wschodnim. W międzyczasie prowadzono pracę na ulepszeniem pozostałych czołgów Pz. B2(Flamm). Firma Daimler-Benz pracowała nad wzmocnionym opancerzeniem. Na firmie Kebe opracowano nowy miotacz ognia. Miotacz został zamontowany w jarzmie kulowym dzięki czemu zwiększono kąt obrotu. Ciśnienie dla miotacza było wytwarzane przez kompresor zasilany przez silnik motocyklowy. Zbiornik z mieszanką zapalającą był montowany w tylnej części pojazdu. Opancerzenie tego zbiornika było grubości 30 mm. Zasięg miotacza ognia wynosił 45 metrów, mieszanki wystarczało na 200 krótkich wystrzałów.

Późniejsza wersja Pz. B2(Flamm)
Późniejsza wersja Pz. B2(Flamm)

Dodatkowym uzbrojeniem było działo 47 mm w wieży, oraz CKM 7,92 mm MG 34. Czołg był wyposażony w radiostację FuG 5. Na niektórych czołgach tego typu demontowano wieżyczkę obserwacyjną dowódcy. Według planu produkcji w grudniu 1941 r. miało zostać ukończonych 10 czołgów. Następne 10 miało opuścić fabrykę w styczniu 1942 roku. Co jednak odbiegało od normy produkcyjnej gdyż ostatni z 20 czołgów został ukończony dopiero na początku lata 1942 roku. Po tym fakcie podpisano kontrakt z francuską firmą która miała dokończyć przeróbkę reszty czołgów. W ten sposób otrzymano 60 zmodernizowanych czołgów Pz. B2 (Flamm). Te pojazdy używano głównie na froncie wschodnim w akompaniamencie standardowych czołgów ciężkich Pz. B2 740 (f).

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy Renault, 6-cylindrowy o mocy 307 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
4-5 osobowa
Radiostacja:
FuG 5
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
60-120 mm
Boczne płyty:
55-60 mm
Tyłna płyta:
40-55 mm
Górna płyta:
20 mm
Dołna płyta:
20 mm
Wieża/nadbudowa:
do 56 mm
Osiągi
Prędkość max:
28 km/h
Zasięg max:
140 km
Pokonywanie rowów:
2,50 m
Pokonywanie ścian:
1 m
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
miotacze ognia
Dodatkowe:
działo 47 mm

CKMy 7,92 mm MG 34
Wyamiary/masa
Dlugość:
6,86 m
Szerokość:
2,52 m
Wysokość:
2,88 m
Masa:
32 t
***