Pancerium na facebook

Rosyjskie pojazdy pancerne I Wojna Światowa

Pancerium czołgi

Użycie czołgów na zachodzie co raz bardziej przykuwało uwagę rosyjskich wojskowych. W 1916 w skład carskiej armii wchodziło 250 samochodów pancernych, lecz ich użycie było ograniczone fatalnym stanem dróg w Rosji.

W tam tych czasach, relacje pomiędzy Anglią i Rosją były dość dobre, głównie za sprawą pokrewieństwa rodzin królewskich. W styczniu 1917 r. zostało utworzone porozumienie o zaopatrzenie Rosji w nowe pojazdy, według planu 13 dywizji miało zostać wyposażone w samochody pancerne, do każdej dywizji miało trafić 30 pojazdów.

Wiosną 1917 r. w mieście Piotrograd odbyła się konferencja, podczas której ogłoszono zapotrzebowanie na zaopatrzenie carskiej armii w 390 czołgów. Początkowo wybrano francuski czołg Shneider C.A. 1 lecz kilka miesięcy później zrezygnowano z zakupu tych czołgów. W międzyczasie do Rosji przybyła angielska komisja, która miała przygotować podstawy do produkcji czołgów na miejscu, planowano rozpocząć produkcji w 1918 r. co zostało pokrzyżowane przez rewolucje i zabicie rodziny carskiej.

Pierwszymi czołgami na terenie Rosji były francuskie Renault FT-17 które przybyły wraz z francuzkim kontyngentem pod koniec 1918. W marcu 1919 cztery FT-17 zostały zdobyte przez bolszewików, na podstawie tych pojazdów później, będzie produkowany czołg, znany jako "Rosyjski Renault".

Wraz z przybyciem kontyngentu brytyjskiego, rosyjskie wojska (białe) otrzymały ok. 17 czołgów Mark A i 56 Mark V. Rozpoczęto szkolenia załóg rosyjskich w Miście Taganrog. W latach 1918-1919, czołgi były często stosowane przeciwko bolszewikom z różnym skutkiem.

W śród oddziałów czerwonych, by poprawić morale, wmawiano że te czołgi nie są prawdziwe a zrobione są z dykty. Po pokonaniu ostatnich oddziałów białych, bolszewicy zdobyli większość czołgów.

***