Pancerium na facebook

Amerykańskie pojazdy pancerne I Wojna Światowa

Pancerium czołgi

Pierwsze projekty amerykańskich czołgów pochodzą z 1916 r. przed przystąpieniem USA do I wojny światowej, firma „C. L. Best Tractor Co.” skonstruowała czołg oparty głównie na traktorze rolniczym.

W 1917 r. firma „Holt” przystosowała traktor na potrzeby opancerzonego pojazdu gąsiennicowego, w między czasie powstało kilka innych konstrukcji lecz żadna z nich nie zainteresowała wojskowych.

W 1917 r. Ameryka przystąpiła do działań wojennych, po co raz częstszym użyciu czołgów na froncie, amerykańskie dowództwo postanowiło utworzyć własne oddziały pancerne z ciężkimi i lekkimi czołgami. Początkowo planowano zaopatrzenie oddziałów w Brytyjskie czołgi Mark IV i V oraz w dopiero powstające Mark VI z czego później zrezygnowano na rzecz czołgu Mark VIII który stał się początkiem porozumienia o wspólne zaopatrzenie w broń pancerną.

Planowano budowę nowoczesnej fabryki, na terenie Francji w 1918 r. która miała produkować czołgi (3000 szt.) na potrzeby Anglii, Francji i USA, do końca wojny wyprodukowano około 100 czołgów.

W między czasie w USA na podstawie licencji, rozpoczęto produkcje lekkich czołgów, Renault FT-17 znanych tam SIX-TON M1917, powstały też prototypy czołgów parowych, oraz czołg hybrydowy czołg benzynowo-elektryczny. Najbardziej zaawansowanym czołgiem zaprojektowanym w USA był Ford 2ton, planowano masową produkcje tego czołgu (do 15 tyś.) lecz do końca wojny, powstało zaledwie 15 szt.

Na samym froncie, amerykańskie oddziały pancerny nie miały dość czołgów by w pełni wykorzystać swój potencjał, sytuacja ta utrzymywała się aż do końca wojny.

***