Pancerium na facebook

Brytyjskie pojazdy pancerne I Wojna Światowa

Pancerium czołgi

Wielka Brytania jako pierwsza wprowadziła nowy typ broni, opancerzone pojazdy gąsiennicowe nazwane „lądowymi krążownikami”. Potrzebą na tego typu pojazd była wojna pozycyjna i główny wróg każdego ówczesnego żołnierza – karabin maszynowy.

Na pomysł stworzenia krążownika, wpadł pułkownik Ernest Swinton. Zaproponował dowództwu sił lądowych wykorzystanie traktora Caterpillar Holt by stworzyć opancerzony pojazd bojowy. Pomysł ten został porzucony, natomiast w międzyczasie, koncepcją lądowego krążownika zainteresowała się marynarka wojenna. Utworzono komisie która miała zbadać walory bojowe tej maszyny.

Pierwszym pojazdem dostarczonym do testów był Lincoln, zaprojektowany przez Williama Tritona, i wykonany w zakładach „Foster”. Kolejnym pojazdem był Little Willie, następnie na bazie prototypu zbudowano pojazd „Mother –Matka” który podczas testów poligonowych okazał się być niezwykle efektywny i był praktycznie identyczny z produkowany później seryjnym czołgiem Mark I.

Podczas prac nad „lądowym krążownikiem” by zmylić wywiad wroga w zakładach utrzymywano że trwają prace nad zbiornikiem wody (ang. zbiornik – tank, później przyjęto nazywać te pojazdy tank – czołg. Początkowo czołgi używano w małych grupach a ich skuteczność była znikoma, wielu wojskowych uważało że czołg jest nie przydatny, dopiero użycie wielu maszyn w skoncentrowanym ataku podczas bitwy o Cambrai, pokazało prawdziwy potencjał czołgu.

Pierwsze czołgi typu: Mark I, II, III, IV były dość topornymi maszynami, wymagały kilku ludzi do sterowania ich układem napędowym, dopiero wprowadzenie Mark V z nowym mocniejszym silnikiem i zmodyfikowanym układem napędowym, spowodowało uproszczenie kierowania pojazdem.

W 1918 r. zawarto porozumienie pomiędzy USA i Wielką Brytania w sprawie rozwoju i wdrążania broni pancernej oraz budowy nowoczesnych zakładów produkcyjnych na terenie Francji. Po wojnie większość planów produkcyjnych została wstrzymana.

***