Pancerium na facebook

Czołg wsparcia T-19


Latem 1929 r. powstał wstępny plan konstrukcji nowego czołgu wsparcia który miał zastąpić starzejące się MS-1. Po wielu perypetiach projekt czołgu był gotowy w marcu 1930 r. T-19 miał zostać głównym czołgiem wsparcia. Pojazd musiał pokonywać okopy i rowy bez pomocy „ogona” z jak największą szybkością, być odpornym na trafienia z broni ręcznej oraz z działka 37 mm z odległości 1000 m. Masa czołgu nie mogła przekraczać 7,3 tony, miał rozwijać szybkość do 30 m/h, dysponować opancerzeniem o grubości 18-20 mm. Głównym konstruktorem T-19 był S. Ginsburg, nad podwoziem i silnikiem pracowali inż. A. Mikulin i V. Simskij, nadwozie i wieża opracowywał inż. D. Majdel, uzbrojeniem zajmował się inz. P. Siachintov.

Zawieszenie zostało skopiowane z francuskiego czołgu Renault NC wz. 1927. T-19 był znacznie dłuższy od T-18 co pozwoliło na pokonywanie przeszkód bez użycia ogona. Grubsze opancerzenie, spowodowało przekroczenie ustawionego limitu wagi pojazdu. Problem rozwiązano poprzez zastosowanie cieńszych płyt pancernych ale montowanych po skosie co sprawiło że pociski miały tendencje do odbijania się od pancerza, później to rozwiązanie zastosowano w czołgach T-34.

Czołg T-19
Czołg T-19

Czołg uzbrojono w pół automatyczne działko 37 mm wz. 1930 r. Oraz dwa CKMy DT 7,62 mmm jeden z przodu drugi w wieży. Nowością było zastosowanie wentylacji oraz filtrów pozwalających zalodzę czołgu, działanie w warunkach chemicznych przez ok. 3 godzin. Próbowano również wyposażyć pojazd w możliwość poruszania się w wodzie lecz ostatecznie zrezygnowano z tego. Czołg mógł pokonywać okopy o szerokość do 2 metrów, na wypadek szerszych planowano wyposażenie czołgu w specjalne zaczepy dzięki którym dwa T-19 mogły sczepić się i pokonać przeszkodę. W październiku 1931 prototyp T-19 był gotowy, jego waga była zwiększona do 8 ton, sama konstrukcja była bardzo skomplikowana i droga.
Problemy powstały jeszcze przed testami, okazało się że 6-cylindrowy silnik o mocy 100 KM nie został ukończony to samo było z więżą i działkiem 37 mm wz. 1937 r. zastosowanie innego silnika wymagało nowej skrzyni biegów. Ostatecznie zawieszono projekt T-19, brak nowych czołgów ratowano poprzez modernizację T-18.

Dane Techniczne
Napęd:
silnik benzynowy 6-cylindrowy o mocy 100 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
3-osobowa
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
brak danych
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty nitowane
Przednia płyta:
16 mm
Boczne płyty:
brak danych
Tyłna płyta:
brak danych
Górna płyta:
brak danych
Dołna płyta:
brak danych
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
27 km/h
Zasięg max:
brak danych
Pokonywanie rowów:
brak danych
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działko 37 mm wz. 1930
Dodatkowe:
2 CKMy DT 7,62 mm
Wyamiary/masa
Dlugość:
4,5 m
Szerokość:
1,5 m
Wysokość:
2,15 m
Masa:
8 t
***