Pancerium na facebook

Lekki czołg PT-1


W 1931 roku pod nadzorem inż. N. Astrova rozpoczęto pracę nad czołgiem pływającym kołowo gąsienicowym. Pracę trwały w fabryce „Krasnyj Proletarij” prototyp ukończono w 1932 roku.
Czołg bardzo zbliżony konstrukcją do BT-5, lecz większy od niego. Czołg został uzbrojony w działo 45 mm 20K, dwa CKMy 7,62 mm DT oraz dodatkowe dwa CKMy DU zamontowane w bokach wieży. Początkowo planowano wyposażyć czołg w silnik diesla PGE o mocy 400 km lecz problemy z tym silnikiem skłoniły konstruktorów do zastosowania silnika M-17 o mocy 480 km. Opancerzenie czołgu było podobne do BT-5, płyty pancerne składane za pomocą nitów oraz spawu. W wodzie czołg poruszał się za pomocą dwóch śrub zamontowanych z tyłu czołgu. Zawieszenie oraz gąsienice zostały skopiowane z czołgu BT w czołgu zastosowano radiostacje 71-TK-1.

Lekki czołg PT-1
Lekki czołg PT-1

Testy czołg przeszedł pomyślnie, na lądzie gdzie jego trakcja kołowo gąsienicowa była zrównana z czołgami BT, lecz w wodzie wystąpiły problemy. Czołg osiągał mała prędkość w wodzie, był trudny w sterowaniu, oraz wystąpił problem z chłodzeniem silnika.

Lekki czołg PT-1A

Zaraz po zakończeniu testów PT-1, rozpoczęto pracę nad jego ulepszoną wersją PT-1A. Wyprodukowano dwa prototypy PT-1A. Pierwszy był konstruowany w fabrykach „Sierp i Molot” i „Krasnyj Proletariat”. Drugi natomiast był zbudowany w fabryce „Specmashtrest” w 1934 roku. W tym samym roku rozpoczęto testy prototypów czołgu PT-1A.
Testy powiodły się pomyślnie, co zaowocowało zamówieniem na produkcję małej serii czołgów na potrzeby dalszych testów. W PT-1 wprowadzono kilka zmian, wydłużono korpus czołgu, wprowadzono zmiany w wentylacji oraz dodano dodatkowe włazy dla załogi. Zamontowano mocniejszy silnik M-17F o mocy 500 km, który mógł być odpalany elektrycznie lub sprężonym powietrzem.
Również wprowadzono zmiany w układzie napędowm i skrzyni biegów upraszczając ich konstrukcjie, która dzięki temu satała się mniej awaryjna.

Lekki czołg PT-1A
Lekki czołg PT-1A

Czołg dysponował trzema parami kół napędowych, pierwsza przednia para kół służyła do skręcania. W wodzie czołg poruszał się dzięki pojedyńczej śrubie, sterowanie odbywał się przy pomocy steru w tylnej częsci czołgu.
Uzbrojenie czołgu składało się z działa 45 mm i dwóch CKMów 7,62 mm DT, dodatkowy CKM mógł zostać zamontowany na wieży. Pomimo tego że czołg PT-1A był praktycznie bez zawaryjny to jednak nie został przyjęty na uzbrojenie. Głównym powodem były zbyt duże koszta produkcji seryjnej jak skomplikowanie konstrukcji czołgu. Później podwozie czołgu PT-1A zostanie użyte w czołgu średnim T-29.

Dane Techniczne
Napęd:
(silnik benzynowy M-17, 12-cylindrowy o mocy 480 km -PT-1)

(silnik benzynowy M-17F, 12-cylindrowy o mocy 500 km -PT-1A)
Trakcja:
gąsienicowa -oba modele
Transmisja:
mechaniczna -oba modele
Załoga:
4-osobowa -oba modele
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
400 l -PT-1
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane -oba modele
Przednia płyta:
(10 mm -PT-1)

(15 mm -PT-1A)
Boczne płyty:
brak danych
Tyłna płyta:
brak danych
Górna płyta:
brak danych
Dołna płyta:
brak danych
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
(gąsienice 62 km/h, koła 70 km/h -PT-1)

(gąsienice 60 km/h, koła 80 km/h -PT-1)
Zasięg max:
200 km -PT-1
Pokonywanie rowów:
brak danych
Pokonywanie ścian:
brak danych
Kąt podjazdu:
brak danych
Uzbrojenie
Podstawowe:
działo 45 mm 20K -oba modele
Dodatkowe:
(2 CKMy 7,62 mm DT, 2 CKMy 7,62 mm DU -PT-1)

(3 CKMy 7,62 mm DT -PT-1A)
Wyamiary/masa
Dlugość:
(7,1 m -PT-1)

(7,6 m -PT-1A)
Szerokość:
(2,99 m -PT-1, PT-1A)
Wysokość:
(2,69 m -PT-1)

(2,40 m -PT-1A)
Masa:
(14,2 t -PT-1)

(15,3 t -PT-1A)
***