Pancerium na facebook

Działo samobieżne SU-14


Od 1931 roku prowadzono pracę nad stworzeniem ciężkich dział samobieżnych mogących przenosić armaty kalibru 107 mm, 152 mm, 203 mm i 305 mm. Dla armat do 152 mm planowano użyć zmodyfikowane podwozie czołgu T-24.
Dla większych armat miało posłużyć podwozie czołgu T-35. Jako że nad większością tych armat prowadzono nadał pracę, do projektu została przydzielona haubica 203 mm B-4 wz. 1929/31. Samo działo samobieżne otrzymało oznaczenie SU-14. W 1933 roku w fabryce "Specmashtrest" rozpoczęto pracę nad prototypem.

Działo samobieżne SU-14
Działo samobieżne SU-14

Pracę nad prototypem SU-14 przeciągnęły się aż do 1934 roku, wtedy już projekt SU-14 był uznany za przestarzały. Jednak pomimo tego pracę nad SU-14 nadał były prowadzone. Podczas pierwszych testów poligonowych, podwozie SU-14 uległo awarii. Natomiast wykonany ostrzał z działa był udany jednym mankamentem był fakt że podwozie SU-14 wymaga dopracowania. Dodatkowy problem stwarzał mechanizm który używano do podnoszenia pocisków 203 mm. Po remoncie i dopracowywaniu SU-14 znów trafiło na poligon. Tym razem, było wyposażone w wzmocnione zawieszenie a silnik otrzymał nowe chłodzenie. W trakcie przejazdu po około 30 kilometrach, skrzynia biegów uległa awarii.
Podczas kolejnych próbnych ostrzałów, SU-14 spisywało się lepiej, lecz wciąż powtarzał się problem z ładowaniem. Po testach, komisja orzekła że w tym stanie SU-14 nie może być przyjęte do produkcji seryjnej.

SAU obrony wybrzeża

W latach 1932-1933 prowadzono pracę nad stworzeniem działa samobieżnego do obrony wybrzeża. Tego typu pojazdy miały działać w grupach po 6 sztuk uzbrojonych w haubicę 152 mm lub po 4 sztuki z haubicami 203 mm. W rejonach przy brzeżnych tam gdzie nie było torów kolejowych. W 1932 roku inżynierowie A. A. Tolochkov i P. N. Siachintov opracowali projekt działa samobieżnego w fabryce Nr. 185.
Projekt miał być działem samobieżnym podobnym do SU-14 lecz miał dysponować hydrauliczną platformą która miała podnosić cały pojazd. Miało to pozwolić na przekształcenie działa samobieżnego w stabilny punkt ogniowy. Zmiana w tryb statyczny miała trwać około 20 minut.
Takie działo samobieżne miało być uzbrojone w armatę 152,4 mm B-10. Podwozie pojazdu miało być zapożyczone od czołgu T-28. Całość napędzana silnikiem diesla BD-1 o mocy 800 km. Opancerzenie o grubości 8-20 mm, konstrukcja spawana. Szacowano że taki pojazd będzie ważył 50 ton a jego prędkość wyniesie do 22 km/h. Również planowano wyposażyć to działo samobieżne w automatyczny system ładowania. Pomimo tego że był to bardzo obiecujący projekt, działa samobieżnego dalsze pracę nad nim zostały przerwane w 1934 roku.

Projekt działa obrony wybrzeża
Projekt działa obrony wybrzeża

Działo samobieżne SU-14-1

Po mimo tego że w planie zbrojeń nie było już miejsca dla SU-14. Pracę nad tym działem samobieżnym nadał trwały. Głownie dlatego że w tym czasie nie było nowszego odpowiednika. Dodatkowym plusem był fakt że SU-14 było przystosowane do przenoszenia dział 130 mm lub 152. Co sprawiało że to działo samobieżne można było wykorzystać w ramach obrony wybrzeża.
W latach 1934-1935 w fabryce Nr. 185 na potrzeby SU-14 opracowano platformę hydrauliczną. Ta konstrukcja miała podnosić SU-14 i obracać w razie potrzeby. Sama platforma miała być napędzana silnikiem SU-14. W 1935 prowadzono pracę nad modernizacją SU-14 w fabryce Nr. 185. Jesienią 1935 roku przeprowadzono szereg testów poligonowych w tym około 500 km przejazd. Lecz wciąż to działo samobieżne wymagało dopracowywania.

Modernizowane SU-14
Modernizowane SU-14

W 1936 roku wyprodukowano zmodyfikowaną wersję działa samobieżnego oznaczonego jako SU-14-1. Nowy pojazd otrzymał poprawione zawieszenie, nową skrzynie biegów i szereg pomniejszych modyfikacji w nadwoziu. Zamontowano silnik M-17-1 o mocy 680 km, który przy masie 48 ton pozwalał osiągnąć prędkość do 31 km/h.
Przeprowadzono testy poligonowe z ostrzałem i przejazdem na około 800 km.

Działo samobieżne SU-14-1
Działo samobieżne SU-14-1

Natomiast w 1936 roku przeprowadzono przezbrojenie SU-14-1 w długolufowe działo 152 mm U-10. Seryjny wariant SU-14 miał być uzbrojony w działo 152 mm Br-2. SU-14 uzbrojone w działo bardziej spodobało się dowództwu niż to z haubicą.
Planowano produkcję 5 próbnych SU-14, uzbrojonych w działa 152 mm Br-2. O wersji uzbrojonej w haubice 152 mm B-4 starano się zapomnieć, gdyż jej konstruktor został skazany za szpiegostwo i sabotaż. W krótce po tym incydencie z nieznanych przyczyn pracę nad SU-14 zostały wstrzymane. Wyprodukowano jedną seryjną SU-14-1.

SU-14-1 z działem U-10
SU-14-1 z działem U-10

Opancerzona wersja SU-14

W trakcie trwającej wojny z Finlandią w roku 1939, było co raz większe zapotrzebowanie na samobieżną artylerie mogącą niszczyć fortyfikację. Na początku 1940 przypomniano o starym projekcie działa samobieżnego SU-14, które teraz miało zostać dodatkowo opancerzone. Wiosną 1940 roku w fabryce Nr. 185 rozpoczęto pracę nad wzmocnieniem opancerzenie w tych że działach.

Opancerzone SU-14-1 z haubicą
Opancerzone SU-14

Dodatkowe płyty pancerne były wyprodukowane w fabryce „Izhorsky”. Lecz same pracę nad pojazdami zakończono dopiero w marcu 1940 roku. Dodatkowe opancerzenie miało grubość 20-50 mm a waga pojazdu wzrosła do 64 ton.
Przeprowadzono próby poligonowe z przejazdem na odległość 26 km, szybkość pojazdów nie przekraczała 22 km/h. W 1940 oba działa samobieżne wzięły udział w manewrach. Pod koniec 1940 projekt działa samobieżnego został uznany za przestarzały i bez perspektywny, wszelkie pracę zostały przerwane.

Opancerzone SU-14-1 z działem
Opancerzone SU-14-1
Dane Techniczne
Napęd:
(silnik benzynowy 12-cylindrowy, o mocy 400 km -SU-14)

(silnik benzynowy 12-cylindrowy, o mocy 660 km -SU-14-1)
Trakcja:
gąsienicowa -oba pojazdy
Transmisja:
mechaniczna -oba pojazdy
Załoga:
7-osobowa -oba pojazdy
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
910 l -SU-14-1
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane -oba pojazdy
Przednia płyta:
(20 mm -wersje otwarte)

(50 mm -wersje opancerzone)
Boczne płyty:
brak danych
Tyłna płyta:
brak danych
Górna płyta:
brak danych
Dołna płyta:
brak danych
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
(31 km/h -wersje otwarte)

(22 km/h -wersje opancerzon)
Zasięg max:
(100 km -SU-14)

(130 km -SU-14-1)
Pokonywanie rowów:
(3,20 m -SU-14)

(3 m -SU-14-1)
Pokonywanie ścian:
(0,90 m -SU-14)

(0,96 m -SU-14-1)
Kąt podjazdu:
(35o -SU-14)

(15o -SU-14-1)
Uzbrojenie
Podstawowe:
(haubica 152 mm B-4 -SU-14)

(haubica 203 mm B-4 lub działo 152 mm U-10 lub Br-2 -SU-14-1)
Dodatkowe:
brak danych
Wyamiary/masa
Dlugość:
(9,45 m -SU-14)

(10,02 m -SU-14-1)
Szerokość:
(3,24 m -SU-14)

(3,37 m -SU-14-1)
Wysokość:
(3,05 m -SU-14)

(3,56 m -SU-14-1)
Masa:
(47,06 t -SU-14)

(64,85 t -SU-14-1)
***