Pancerium na facebook

Lekkie działa samobieżne


Działo samobieżne „Arsenalec”

Jeden z pierwszych projektów działa samobieżnego na terenie ZSRR. Działo opracowano w 1927 roku przez inż. B. A. Andrychevicha. Projekt był miniaturowym pojazdem gąsienicowym, sterowanym przez jednego człowieka, podążającego za tym maluchem. Działo miało być napędzane silnikiem benzynowym o mocy 12 km.
Szacowano że pojazd będzie poruszał się z prędkością 12-13 km/h a jego zasięg operacyjny wyniesie do 18 km.
Uzbrojeniem tego działa samobieżnego miała być armata 45 mm lub 60 mm. W 1928 roku przeprowadzono testy prototypu, które wykazały dużą ilość błędów konstrukcyjnych. Dalsze prace nad działem samobieżnym zostały wstrzymane.

Działo samobieżne „Arsenalec”
Działo samobieżne „Arsenalec”

Działo samobieżne SAU 76 mm

Był to projekt działa samobieżnego wzorowanego na francuskim odpowiedniku Renault BS. Planowano użyć podwozie czołgu T-18(MS-1) na bazie którego miała powstać pancerna nadbudowa. Prace projektowe rozpoczęto jesienią 1929 roku, pojazd miał zostać wyposażony w hamulec stabilizujący po wystrzale, konstrukcji P. N. Siachintova.
Opracowano trzy wersje tego pojazdu, pierwsza - wsparcia piechoty uzbrojona w haubicę 76,2 mm i dwie wersje - przeciw pancerne uzbrojone w działo 37 mm lub 45 mm. Jako że zapas amunicji był ograniczony w tak małym pojeździe, planowano wyposażyć baterie takich dział w samochód zaopatrzeniowy. W 1930 roku, po wstępnych oględzinach projektu, największym minusem tego działa samobieżnego pozostawał fakt zbyt małego zapasu amunicji. Ostatecznie postanowiono o przerwaniu prac. Dalsze pracę nad podobnym działem samobieżnym, miały być prowadzone na podwoziu czołgu T-19.

Działo samobieżne SAU 76 mm
Działo samobieżne SAU 76 mm

Działo samobieżne SAU T-27

W 1931 roku opracowano działo samobieżne na bazie czołgu T-23, projekt został opracowany przez V. I Zaslavskiego. Natomiast w 1933 roku, rozpoczęto prace nad tym działem, lecz już na bazie podwozia tankietki T-27. Pracę prowadziło biuro konstruktorskie „KB OAT” pod nadzorem inż. I. A. Machanova. Pojazd miał otwarta kabinę, był uzbrojony w armatę 76,2 mm L2. Na początku 1934 r. wyprodukowano trzy działa samobieżne. Załoga pojazdu składała się z dwóch osób. Działo dysponowało ograniczonym zapasem amunicji, zaledwie osiem pocisków.
Opracowano również ciężarówkę zaopatrzeniowo-inżynieryjną, do wsparcia baterii takich dział samobieżnych. Po testach poligonowych, okazało się że ciężarówki wsparcia są zbyt narażone na ostrzał, do tego nie są w stanie dotrzymać tępa za samymi SAU. Próbowano również przekształcić jedno z SAU w transporter amunicji. Lecz ostatecznie pracę zostały wstrzymane.

Działo samobieżne  SAU T-27
Działo samobieżne SAU T-27

Działo samobieżne SU-3

Pod koniec 1932 roku rozpoczęto pracę nad wzmocnieniem siły ognia na tankietkach T-27. W 1933 roku, na jednej tankietce T-27, zamontowano bez odrzutowe działo 76,2 mm. Pracę były prowadzono pod nadzorem L. N. Kurczewskiego, sam pojazd otrzymał oznaczenie SU-3.
Moc ognia rzeczywiście została znacznie poprawiona lecz tak mały pojazd miał swoje ograniczenie. Działo z ograniczonym zasięgiem do 400 m, płomień wylotowy po wystrzale uniemożliwiał bezpośrednie wsparcie piechoty. Po końcowych testach, działo samobieżne SU-3 zostało uznane za bez perfektywne, dalsze pracę wstrzymano.

Działo samobieżne SU-3
Działo samobieżne SU-3
Działo samobieżne SAU 37 mm

W 1931 roku, biuro konstrukcyjne fabryki „Bolszewik” opracowało lekki niszczyciel czołgów na bazie tankietki T-27. Początkowo planowano wyposażyć pojazd w działko 37 mm PS-2 lecz pracę nad tym działem nie zostały ukończone. Później pojazd został uzbrojony w działko 37 mm Hotchkiss i CKM 7,62 mm DT.

SAU 37 mm prototyp 1
SAU 37 mm prototyp 1

Pierwsze testy wykazały przeciążenie podwozia. Dalsze pracę prowadzono na drugim prototypie. CKM został zamontowany nad działkiem, umożliwiło to swobodniejsze obracanie CKMu.
Kolejne testy pokazały wady, których nie można było poprawić, przez wzgląd na małe rozmiary podwozia. Tak jak w poprzednich modyfikacjach tankietki T-27, brakowało miejsca na optymalne działanie załogi i zbyt małą przestrzeń na amunicje. Projekt tego działa samobieżnego został wycofany.

SAU 37 mm prototyp 2
SAU 37 mm prototyp 2
Działo samobieżne SU-45

W 1935 roku, fabryka Nr. 37 rozpoczęła pracę nad projektem działa samobieżne na bazie lekkiego czołgu T-37. Po pierwszym miesiącu prac, w projekcie zakładano użycie podwozia od czołgu T-37A, głównym uzbrojeniem miało być działo 45 mm. Opracowano dwa warianty działa samobieżnego. Pierwsze SU-T-37 miało być jak najbardziej zgodne z konstrukcją czołgu lekkiego T-37A. Natomiast drugi wariant SU-37, zakładał bardziej ekspansywne pracę nad podwoziem T-37A.
Waga pojazdu miała wynieść do 3 ton, grubość pancerza do 5 mm. Jednak pracę przedłużyły się aż w końcu okazało się podwozie T-37A przestanie być produkowane. W 1935 roku, rozpoczęto pracę nad dopasowaniem projektu do podwozia czołgu lekkiego T-38.
Pojazd otrzymał oznaczenie SU-45. Uzbrojenie składało się z działa przeciw pancernego 45 mm wz. 1932 z zapasem amunicji 50 szt. Tonaż pojazdu wzrósł od zakładanego do ponad 4 ton. Dodano również CKM 7,62 mm DT.
Testy przeprowadzono wiosną 1936 roku, pokazujące wiele problemów technicznych. Pojazd wymagał dopracowania, zawieszenia jak i układu napędowego. Potrzebny był mocniejszy silnik i nowa skrzynia biegów. Pracę zaplanowano na 1938 z wykorzystaniem podwozia T-38M, lecz ostatecznie wstrzymano wszelkie pracę nad SU-45.

Działo samobieżne SU-45
Działo samobieżne SU-45
Dane Techniczne
Napęd:
(silnik benzynowy 4-cylindrowy, o mocy 35 km -SAU 76)

(silnik benzynowy GAZ-AA o mocy 40 km -reszta)
Trakcja:
gąsienicowa -wszystkie
Transmisja:
mechaniczna -wszystkie
Załoga:
(1 osobowa -Arsenalec)

(2 osobowa -reszta)
Radiostacja:
brak danych
Zapas paliwa:
120 l -SU-45
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty nitowane -SU-45
Przednia płyta:
9 mm -SU-45
Boczne płyty:
brak danych
Tyłna płyta:
brak danych
Górna płyta:
brak danych
Dołna płyta:
brak danych
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
40 km/h -SU-45
Zasięg max:
140 km -SU-45
Pokonywanie rowów:
1,60 m -SU-45
Pokonywanie ścian:
0,70 m -SU-45
Kąt podjazdu:
32o -SU-45
Uzbrojenie
Podstawowe:
(armata 45 mm lub 60 mm -Arsenalec)

(armata 76,2 mm -SAU 76, SAU T-27)

(działo bez odrzutowe 76,2 mm -SU-3)

(działko 37 mm Hotchkiss -SAU 37)

(działo 45 mm wz. 1932 -SU-45)
Dodatkowe:
CKM 7,62 mm DT -SAU 37, SU-45
Wyamiary/masa
Dlugość:
4,20 m -SU-45
Szerokość:
2,36 m -SU-45
Wysokość:
1,62 m -SU-45
Masa:
4,50 t -SU-45
***