Pancerium na facebook

SU-122


Latem 1940 r. w biurze konstrukcyjnym przynależnym do fabryki Uralmarsh został opracowany projekt działa samobieżnego U-34. Twórcy projektu Inż. N. Kurinem i G. Ksuninem opracowali pojazd bazowany na podwoziu czołgowym T-34. Zamiast wieży zamontowano opancerzoną nadbudowę co odchudziło maszynę o 2 tony i zmniejszyło wysokość o 700 mm. Sam projekt dostał zielone światło i planowano wyprodukować 2 prototypy do października 1942 roku. Jednak już pod koniec września pracę nad U-34 zostały wstrzymane gdyż fabryka Uralmarsh przygotowywała się do produkcji czołgów T-34.

Prototyp U-34
Prototyp U-34

Ale już 19 listopada 1942 r. wprowadzono plan budowy lekkich i średnich dział samobieżnych. Pojazdy te miały być budowane w Uralmarsh i fabryce Nr. 592. W miedzy czasie w Swierdłowskiej fabryce Nr.9 został opracowany projekt działa samobieżnego bliźniaczo podobnego do U-34. Ostatecznie wybrano projekt Uralmarsha do budowy średniego działa samobieżnego. Na potrzeby prac powołana osobny dział konstruktorski w fabryce Uralmarsh w skład którego wchodził m.in. Inż. Kotin. Pojazd otrzymał fabryczny indeks U-35 który później zamieniono na SU-122. Pracę nad prototypem prowadzono z ogromnym pośpiechem. Pierwszy prototyp został ukończony 30 listopada 1942 r. w tym samym dniu przeprowadzono przejazd oraz próbny ostrzał z haubicy M-30 122 mm.

Prototyp U-35
Prototyp U-35

Podczas testów wyjawiono następujące błędy: problemy z przeładowaniem, celowaniem, mocowaniem działa, duże ilości gazów prochowych pozostających po każdym wystrzale. Po testach pojazd był dopracowywany. Od 5 do 9 grudnia 1942 r. prowadzono testy dwóch prototypów jeden z został ukończony w międzyczasie w fabryce Nr. 592. Pomimo tego że SU-122 wciąż był nękany błędami konstrukcyjnymi komisja rozpatrująca rekomendowała pojazd do przyjęcia na uzbrojenie. Przed rozpoczęciem seryjnej produkcji SU-122 udało się dopracować konstrukcje pojazdu i naprawić większość błędów. Sama produkcja seryjna ruszyła 28 grudnia 1942 roku.

SU-122
Seryjna SU-122

Pierwsza partia 25 działa samobieżnych SU-122 została wysłana do przeszkolenia załóg. Podczas produkcji seryjnej w konstrukcji SU-122 wprowadzano różne zmiany. Pierwsze egzemplarze tych dział samobieżnych nie posiadały radiostacji oraz miały bardzo słabą wentylację. SU-122 drugiej serii produkowane na początku 1943 r. otrzymały nowe jarzmo działa oraz polepszono w nich warunki w przedziale załogi szczególnie wentylację. W konstrukcji SU-122 używano aż 75% części pochodzących z T-34. Latem 1943 by zwiększyć pojemność pocisków zrezygnowano z drugiego ładowniczego skracając załogę do 5 ludzi co odbiło się negatywnie na czasie przeładowania.

Modyfikacja SU-122

Od grudnia 1942 r. do września 1943 w fabryce Uralmarsh wyprodukowano 637 dział samobieżnych SU-122. Pomimo faktu że SU-122 był dość prosty w konstrukcji to nie był pozbawiony wad. Główny problem stwarzała armata 122 mm M-30 gdyż wymagała przeróbek i dużego nakładu prac podczas montowania. Dlatego już na początku 1943 r. rozpoczęto pracę nad modyfikacją SU-122. Główny problem czyli armatę M-30 zastąpiono nowym działem D-11. Dodatkowo poszerzono nadbudowę pojazdu co znacznie zwiększyło przestrzeń wewnątrz. Prototyp nowego działa samobieżnego wyprodukowano w kwietniu 1943 r. pojazd otrzymał indeks SU-122M.

SU-122M
SU-122M

Testy poligonowe SU-122M przechodził od 18 do 23 lipca 1943 roku. W trakcie testów wyjawiono kilka niedociągnięć ale ogólnie pojazd został rekomendowany do przyjęcia na uzbrojenie. Błędy konstrukcyjne w SU-122M starano się poprawić w prototypie SU-122-III uzbrojonym w haubicę 122 mm D-6. Podczas testów poligonowych haubica uległa awarii. Dalszych prac nad SU-122 nie prowadzono.

SU-122-III
SU-122-III
Dane Techniczne
Napęd:
silnik diesla V-2-34, 12-cylindrowy o mocy 500 km
Trakcja:
gąsienicowa
Transmisja:
mechaniczna
Załoga:
5-osobowa
Radiostacja:
10R lub 10RK
Zapas paliwa:
500 l
Opancerzenie
Typ:
stalowe płyty spawane
Przednia płyta:
45 mm
Boczne płyty:
40 mm
Tyłna płyta:
40 mm
Górna płyta:
20 mm
Dołna płyta:
20 mm
Wieża/nadbudowa:
brak danych
Osiągi
Prędkość max:
51 km/h
Zasięg max:
200 km
Pokonywanie rowów:
2,5 m
Pokonywanie ścian:
0,7 m
Kąt podjazdu:
34o
Uzbrojenie
Podstawowe:
haubica 122 mm M-30 lub

działo D-11 lub

działo D-6
Dodatkowe:
brak danych
Wyamiary/masa
Dlugość:
6,9 m
Szerokość:
3 m
Wysokość:
2,3 m
Masa:
30 t
***